De kassa rinkelt voor de laatste maal

Na vijfentwintig jaar is het doek eindelijk gevallen. De kassa rinkelt voor de laatste maal.

Het nieuws kwam, zoals dat heet, toch nog onverwacht. De aanzegger was een kleine advertentie in Het Financieele Dagblad waarin de laatste uitbetaling wordt aangekondigd op obligaties uit 1973 van Verenigde Bedrijven Nederhorst.

Nederhorst?

In 1976, toen het staal- en bouwbedrijf uit Gouda uitstel van betaling kreeg, werkten er 16.000 mensen, waarvan 10.000 in Nederland. In 1980 werd het faillissement uitgesproken. Eind vorig jaar zijn de boeken definitief gesloten.

Twee krantenlezers zullen even hebben opgekeken. Voordat Derk Haank als bestuurslid van Reed Elsevier en nu van concurrent Springer wetenschappelijke uitgaven ging leiden, was hij zelf wetenschapper. Een van de hoogtepunten in zijn oeuvre is het boek De uitvaart van Nederhorst , in 1979 geschreven samen met een toenmalige collega. De uitvaart vertelt het verhaal van een bedrijf dat door een sterke leider werd opgebouwd, overnames deed, maar het na oplopende verliezen niet kon rooien. Nederhorst werd opgesplitst in een staalbedrijf in Gorinchem (waaronder De Vries Robbé) en een bouwdivisie.

In de boedel zaten bedrijven en deelnemingen die later van zich zouden laten horen, zoals het piepjonge automatiseringsbedrijf Raet, en Fugro - nu een beursuitblinker.

In 1976 werd Nederhorst Bouw samengevoegd met de bouwdivisie van het conglomeraat Ogem. De overheid en Ogem kregen elk de helft van de aandelen. Dat was geen duurzame constructie. Ogem kreeg zelf problemen, het bouwbedrijf werd in stukken verkocht.

De man die daaraan leiding gaf was Kees van Lede, voormalig adviseur bij McKinsey, een klant van Nederhorst. 'Ik was 33 en stond met een failliet bedrijf in mijn vingers', zei hij vijftien jaar geleden. 'Regel het maar, zeiden ze. Dat heb ik gedaan. Ik heb er mijn allerbeste herinneringen aan. Moeilijk was het wel.' Via Nederhorst kwam Van Lede in de top van bouwbedrijf HBG, totdat hij ontdekt werd door werkgeversorganisatie VNO.

Waarom duurde het faillissement zo lang? Er lag nog een mogelijke claim op de Ogem-boedel, die uiteindelijk niet is ingesteld, laat curator R. van Galen weten. Maar belangrijker is de vrijgave van een deposito bij ABN Amro in Californië wegens een mogelijke claim die voortvloeide uit de bouw van een kerncentrale in Iran, in de tijd van de sjah. Ook dat is opgelost.

Wat rest zijn oude aandelen die op internet worden verhandeld.

Menno Tamminga

    • Menno Tamminga