Chagrijn

Misschien is het allemaal wel begonnen in Bern. Hij wilde opstaan om zijn spelers te feliciteren met een doelpunt, maar halverwege zijn opwaartse manoeuvre bedacht hij zich en zakte terug in de dug-out. Gek beeld. Wat bezielt een trainer om een winnende goal in blessuretijd te begroeten met een hand voor ogen? Niemand had het Danny Blind op die novemberavond kwalijk genomen als hij na de niet meer verwachte treffer een gat in de lucht had gesprongen. Dankzij Nigel de Jong maakte Ajax toch nog een goede kans op plaatsing voor de volgende ronde van de Champions League. Goed zo jongens! Yes!

Er viel nog een (zeer fraaie) treffer, we wonnen met 4-2 van FC Thun - de eerste Europese uit-overwinning in drie jaar - maar onze ogen stonden droevig want we hadden niet goed gespeeld. Blinds commentaar: 'Ik heb er wel eens minder treurig bijgezeten, ook na wedstrijden die we verloren. Maar toen was het spel wel hoopgevend. Nu miste ik dat houvast.' Fascinerende tekst. Lees haar nog eens. En nog eens. Moraal: Ajax-trainer kan na een zege bedroefder zijn dan na een nederlaag.

Ik heb de opstelling van die wedstrijd nog eens bekeken: acht van de elf spelers kwamen voort uit de Ajax-opleiding. Alle reden voor trots op jezelf zijn. Na een serie high fives in de kleedkamer - bier voor iedereen! - had Blind voor de camera moeten verkondigen dat zijn jonge team ondanks het slechte spel een mooie toekomst voor zich had. De terugreis naar Schiphol had zingend afgelegd moeten worden - en we gaan nog niet naar huis, nog lange niet - dan was iedereen de volgende dag weer vol goede moed op de training verschenen.

Helaas. De coach miste houvast. Daar draaide Blind de wereld om. Volgens mij zoeken voetballers - altijd onzeker, altijd hunkerend naar steun - zijn houvast. Nu zitten de meeste van de jonge helden van Bern op de reservebank, heeft Ajax voor negen miljoen euro een te trage spits aangetrokken en speelt zijn team met de week slechter want met minder zelfvertrouwen. Nigel de Jong wil weg en hij is niet de enige.

Afgelopen zondag gebruikte Blind na een beroerde vertoning tegen NEC twee keer het woord vertrouwen. Heel juist. Mijn advies: als zondag vlak voor tijd een onverdiende goal valt, sta op. Juich. Wend blijdschap voor. Doe voor mijn part mee aan zo'n Afrikaans dansje bij de cornervlag. Schep een lonkend perspectief. Zet alles in het werk om te verhullen wat je misschien in werkelijkheid bent - een stuk chagrijn - en je zult merken dat het zelfvertrouwen van die knapen snel weer terugkeert. De oplossing zit niet in tactische varianten of nieuwe spelers. De oplossing zit waar het voetbal zit. In het hoofd.