Krajicek verder in Melbourne, Sluiter naar huis

Ze had haar doel al bereikt, stelde ze dinsdag tevreden vast. Nederlands beste tennisster was doorgedrongen tot de tweede ronde van de Open Australische kampioenschappen, en dus luidde de conclusie dat Michaëlla Krajicek vandaag vrijuit kon spelen. Ze had, zo zei ze, immers niets te verliezen.

Na haar overwinning van vandaag in de tweede ronde treft Michaëlla Krajicek zaterdag in Melbourne de Française Amelie Mauresma. (Foto AP) Michaella Krajicek of the Netherlands reacts in a match against Sania Mirza of India during the Australian Open Tennis Tournament in Melbourne, Australia, Thursday, Jan 19, 2006. Krajcek won the match 6-3, 7-5. (AP Photo/Eugene Hoshiko) Associated Press

Vrijuit spelen deed Krajicek vandaag, in de tweede omloop in Melbourne, en de gevolgen van die onbevangen maar doortastende spelopvatting ondervond Sania Mirza, de nummer 32 van de wereld uit India: 6-3 en 7-5. Door haar tweede overwinning binnen evenzovele dagen staat “Kleine Kraai' zaterdag voor het eerst in de derde ronde van een grandslamtoernooi.

Daarin stuit ze op Amélie Mauresmo, de 26-jarige Française die twee maanden geleden de officieuze wereldtitel bij de vrouwen won. Maar het vooruitzicht van een confrontatie met een ervaren speelster uit de toptien verontrust Krajicek geenszins. “Ik schat mijn kansen hoog in, want ik sta gewoon goed te spelen“, klonk het zelfbewust.

Opvallend nuchter analyseerde de net zeventien jaar geworden halfzus van voormalig Wimbledon-kampioen Richard haar gestage opmars in het internationale vrouwentennis. Alsof het de normaalste zaak van de wereld was, nadat ze vrijdag al het WTA-toernooi van Hobart had gewonnen. En had ze afgelopen najaar, bij haar rentree in Hasselt, al niet een speelster uit de toptwintig verslagen, in de persoon van de Française Nathaly Dechy?

Verrast beweerde Krajicek, vorig jaar als qualifier uitgeschakeld in de tweede ronde van de Australian Open, dan ook niet te zijn. “Want het gaat al een tijdje lekker.“ Om die woorden niet veel later eerst te nuanceren, en vervolgens meteen weer aan te scherpen. “Het verbaast me wel dat ik nu al van zulke goeie meisjes kan winnen, al begin ik ook daar langzaam maar zeker aan te wennen.“

Uitgerekend in het mini-stadion waar haar halfbroer zich drie jaar geleden gewillig weg liet slaan door de modale Rainer Schüttler, en - zo bleek later - het einde van zijn grandslamcarrière bezegelde, schoot de kleine Krajicek vandaag voorbeeldig uit de startblokken. De in eigen land aanbeden Mirza, zelf ook een hardhitter, bleef het antwoord schuldig op de venijnige groundstrokes van de Nederlandse, die in het zicht van de overwinning de eerste schoonheidsfoutjes begon te maken.

Pas bij het derde matchpoint sloeg Krajicek toe op de oververhitte (34 graden) baan drie. “Ik was heel relaxed, en wist dat ik vandaag vooral heel degelijk moest blijven spelen“, zo keek de nummer 43 van de wereld terug op haar duel. Dat lukte, vele malen beter dan twee dagen eerder tegen de bescheiden Kristina Brandi, toen ze nog te veel onnodige fouten van haar racket liet vertrekken. Krajicek, grijnzend: “Nu liet ik haar de fouten maken.“

Broer Richard had haar vooraf nog enkele nuttige tips aan de hand gedaan over hoe Mirza het beste te bestrijden. Maar het beste advies dat Krajicek kan krijgen is deze: speel je eigen spel. Zelf beseft ze dat als geen ander. Haar harde en vlakke klappen zijn een geducht wapen in het vrouwentennis, en het duel tussen de twee beloftevolle tieners bewees dat eens temeer.

Krajiceks zegereeks - vandaag bracht ze haar seizoentotaal op tien overwinningen (tegenover twee nederlagen) - heeft inmiddels ook de interesse gewekt van de internationale pers. Maar ook die klip wist de voormalige wereldkampioene bij de junioren vandaag behendig te omzeilen. Geroutineerd, en bij vlagen zelfs een tikje plichtmatig, ratelde ze haar Engelse antwoorden in de microfoon. Ook bij de verplichte mediatrainingen van de vrouwentennisvakbond, de Women's Tennis Association, let Michaëlla Krajicek kennelijk goed op.

Haar opmars betekent een meer dan welkome impuls voor het Nederlandse vrouwentennis, dat de laatste jaren aan bloedarmoede ten onder dreigde te gaan. Miriam Oremans was zes jaar geleden de laatste Nederlandse die in Australië wist door te dringen tot de derde ronde. Dat was ook meteen de eindhalte voor de inmiddels gestopte Brabantse. Nog verder terug, in 1995 en '96, schaarde servicekanon Brenda Schultz-McCarthy zich bij de laatste zestien (vierde ronde) op Melbourne Park.

Net als Krajiek kon ook Raemon Sluiter, de andere Nederlandse deelnemer aan de Australian Open, vandaag vrijuit spelen. Dat deed hij dan ook, in zijn vuurgevecht met Igor Andrejev. Maar een nederlaag wist de Rotterdammer niet af te wenden in de verzengende hitte: 6-3, 3-6, 6-7 (4), 6-2 en 2-6. “Balen“, was na afloop zijn korte maar veelzeggende commentaar.

Toch keek Sluiter niet geheel ontevreden terug op zijn optreden in Melbourne. Indruk maakte hij vandaag vooral in de eerste set, toen hij de als 23ste geplaatste Rus met de rug tegen de muur zette dankzij een verrassend sterke opslag. Het mocht uiteindelijk niet baten, treurde Sluiter, die vandaag bestookt werd met “zware ballen, met veel rotzooi erin“.

    • Mark Hoogstad