Windtunneluren

Voor de microfoon van ons veelbeluisterde radioprogramma Meniscus & Co heeft inmiddels plaatsgenomen de heer Kluuninen, voorzitter van de AWSF, de Alternatieve Wereld Schaats Federatie. Mag ik u van harte welkom heten, mijnheer Kluuninen.

Mag ik roken in de studio?

Voor belangrijke gasten maken we een uitzondering. Om met de deur in huis te vallen, hoe kijkt u aan tegen de 900 windtunneluren die Nike geïnvesteerd heeft in een ultrasnel schaatspak, de Swift Skin 2, dat uiteindelijk de eigenschappen blijkt te bezitten van een remparachute?

Hopelijk kom ik daar straks over te spreken.

U bent voorzitter van de Alternatieve Wereld Schaats Federatie, een bijzonder kleine federatie. Uw bond heeft niet meer dan 341 licentiehouders. Dat is precies het aantal inwoners van uw woonplaats Staphoërst. Ter informatie voor de luisteraar, Staphoërst is een oud Fins ballingsoord, net boven de poolcirkel.

Het gaat niet om aantallen, het gaat om potentie. Wij in Staphoërst beschikken over potentie. Elke boreling in Staphoërst is automatisch licentiehouder bij de AWSF. Zo gaat dat bij ons. Ik ben trouwens ook burgemeester.

Uw licentiehouders, neem me niet kwalijk, burgers, zien we nooit op een EK, een WK, of de Olympiade.

Dat is ons te min. We hebben ons eigen toernooi.

Kunt u ons hier iets meer over vertellen?

Aan overdekte ijshallen doen we niet. Onze vriesmachine kan niet kapot, ha, ha. We rijden ook niet in paren maar individueel. Problemen bij de kruising hebben we dan ook nooit gehad. Elektronische tijdwaarneming? Werkt niet bij onze temperaturen. Stopwatches ook niet. De dorpsgek telt de seconden en de minuten.

Een tamelijk subjectieve tijdsregistratie.

De dorpsgek blijft de dorpsgek. Objectiever kan je het niet hebben. Wij streven gelijke kansen na voor iedereen. Na elke race branden we de baan schoon met een verfbrander. Vijf centimeter diep gaan we.

Dus het duurt een poos voordat het volgende paar, sorry, het volgende individu, van start kan.

We doen één individu per dag. Reken maar uit, we zijn dik een half jaar per kampioenschap bezig. Bij ons komt het voor dat de een nog conditioneel aan het pieken is terwijl de ander op vakantie gaat.

Professioneel klinkt het niet. Toch staan de wereldrecordhouders uit Staphoërst nog altijd als officieuze sterren aan het firmament.

Dat hebben we te danken aan de schuine valwind die consequent over de bergkam het dal in kiepert, en die in de kom een favorabele werveling van luchtstromen teweegbrengt. Waarvan we overigens pas wisten te profiteren toen we rechtsom gingen schaatsen. We leerden links schrijven, zoiets was het.

Qua kleding wensen jullie dus de luchtweerstand te vangen in plaats van haar te geleiden?

We rijden nog altijd in lange wollen onderbroeken, als je dat bedoelt.

De lange onderbroek is jullie geheim?

Nou nee, in onze traditie moet de snelste vrouw met de snelste man naar bed. Per generatie worden we dus sterker.

Slaat de inteelt intussen dan niet toe?

De windtunnel van Nike, dat is geen inteelt?

Mag ik u hartelijk danken voor dit gesprek, mijnheer Kluuninen?

    • Peter Winnen