Bruckner V

Nikolaus Harnoncourt en Christian Thielemann dirigeren beiden de Vijfde symfonie van Bruckner met orkesten die een zeer lange Brucknertraditie hebben: de Wiener Philharmoniker en de Münchener Philharmoniker. De 'authentieke oude muziekspecialist' Harnoncourt baarde in 1994 bij het Concertgebouworkest nog veel opzien met zijn eerste Bruckner, de Derde. Een dag na zijn 65ste verjaardag was Harnoncourt na decennia van kleinschaligheid toe aan het fortissimo en het grootse, waarvoor Thielemann - die de dirigeerstijl van de legendarische Wilhelm Furtwängler wil voortzetten - in de wieg is gelegd.

Thielemann maakte in 2004 zijn entree in München, in Bruckner voorgegaan door Sergiu Celibidache, met de oerversie van de Vijfde. Harnoncourt overtreft hem nog in authenticiteit met een door Bruckner gecorrigeerde oerversie met extra aanwijzingen. Beide voortreffelijk gespeelde uitvoeringen hebben een imposant en monumentaal karakter met een dringende emotionele ondertoon. Pas bij herhaalde vergelijking vallen verschillen op, wellicht ook de hoorbare resultaten van de zo verschillende directiestijlen. Bij Harnoncourt met zijn typerende pulsgebaren, hoort men soms wat meer reliëf, een reminiscentie van de barokretoriek. Thielemann is de man van het brede, vloeiende gebaar dat moeiteloos naar de hemel reikt. Harnoncourt heeft nog een extra: een cd met repetitie-opnamen.

Bruckner V - Harnoncourt (RCA 82876 60749 2), Bruckner V - Thielemann (DG 4775377)

    • Kasper Jansen