Anky de amazone verslaat Barbie

Meisjes vragen een Barbie, geen Anky. Maar ze wisten niet dat het kon, een Anky voor je verjaardag. Of een Kim Clijsters of een Anouk. Ze vragen een Barbie maar moeten haar niet.

'Ankie' van Schleich zonder paard.

In de week voor Kerstmis kwamen onderzoekers van de universiteit van Bath in Engeland met schokkend nieuws. De treiters. Het bericht zal in menig huishouden het feest verknoeid hebben van de cadeautjes onder de kerstboom. Als een van de cadeaus een nieuwe Barbie was. Een kind van 4 of 5 vindt haar misschien nog aardig. Maar veel meisje tussen de 7 en 11 jaar haten Barbie en niet zo'n beetje. Ze verafschuwen haar. Ze mollen de pop, knippen haar haar af, breken haar doormidden, steken haar in de fik of doen haar in de magnetron. Het is onderzocht bij Engelse schoolmeiden. De wetenschappelijke onderzoekers vinden dat van de magnetron erger dan doormidden.

Barbie, de enige pop ter wereld die borstverkleining onderging wat wereldnieuws was toen dat gebeurde, blijkt ook de meest gemartelde pop ter wereld te zijn. De haat zit diep en geweld tegen Barbie vinden meisjes de gewoonste zaak van de wereld. 'Een expressie van veranderende gevoelens jegens de pop', zeggen de Engelse onderzoekers. Het wordt keurig psychologisch verklaard als afscheid van een bepaalde periode in een kinderleven.

Maar het kan ook dat ze het vreselijke mens beginnen door te krijgen, de concurrent, de Amerikaanse leugen op veel te lange benen. Meiden tussen 7 en 11 willen echte helden, zegt de wetenschap.

En een paard. Die zijn er, voor op het kastje naast het bed. Maar een held, Anky erop? Hebben we niet, zegt de speelgoedwinkelier, Anky van Grunsven bestaat niet als pop.

Ze bestaat wel. Ik vond haar in een rijk gesorteerde speelgoedwinkel in een dorp ver van de wereld van Blokker en Bart Smit.

De winkel heeft een enorm assortiment figuurtjes van het Duitse merk Schleich (made in China). Veel gedrochten zoals draken, spoken en toverfeeën. Maar ook de klassieke landbouwhuisdieren, nauwkeurig naar de werkelijkheid nageboetseerd en zorgvuldig gekleurd. Niet zo maar een kip, maar een paar rassen. Niet gewoon een varken, maar zelfs een paar zeldzame soorten. Schleich is een oud merk met nog elk jaar nieuwe modellen. Vorig jaar werd onder meer een dressuurset gelanceerd. Een paardendeken, een paardenhoofdstel, teugels, een zadel met stijgbeugels en een dame in rijkleding. 10 euro. Een paard zit er niet bij. Het paard van je dromen kun je apart uitkiezen uit een keur aan prachtbeesten.

Ook net nieuw is een boerenwagen met koetsier, dissels, teugels en een paardenhoofdstel met oogkleppen. 20 euro. En ook weer zonder paard. Je kunt er een duur rijpaard voor zetten, maar een werkpaard staat beter. Ik kies voor de wagen een sterke knol die je ook ziet in de reclame voor Palm bier. 5 euro. En ik koop Van Grunsven erbij.

Maar nu de speelgoedjuffrouw. Het is Anky van Grunsven niet, zegt ze. Heeft het wezen van speelgoed niet begrepen. Natuurlijk is het goed beschouwd een hompje verknepen plastic met een hoedje op. Maar als mijn meisje en ik het een Van Grunsven vinden IS het Anky.

Tweede hobbel. 'Dat kan echt niet hoor, zo'n paard, daar moet een dressuurpaard onder.' Ja maar die kan je toch niet voor een kar spannen?

We zetten onze zin door en komen thuis met paard en wagen en een dressuurset. Kijken of ze past. We spannen het paard voor de wagen, geven de koetsier vandaag vrij en zetten Anky op de rug van de knol. Ze heeft er geen enkele moeite mee en gaat fier op pad om schillen op te halen.

Geen gezicht, een gekostumeerde dame op de rug van het paard van de schillenboer? Mijn meisje en ik vinden het prachtig, onze eigen Anky.

Wouter Klootwijk