Kravtsjenko niet langer fenomeen

Toen het Russische pianofenomeen Anna Kravtsjenko in 1996 debuteerde in de serie Meesterpianisten, was onstuimigheid haar meest opvallende eigenschap. Haar spel was uiterst temperamentvol, ze excelleerde in razendsnelle tempi en liet muzikaal een verpletterende indruk na.

Tien jaar later bleek de nu 29-jarige Kravtsjenko gisteren ijdens haar vierde optreden in deze serie bijna het tegenovergestelde van haar oude artistieke persoonlijkheid. Haar instrumentale techniek is nog altijd van hoog niveau, maar muzikaal klonk het kleurloos en vreugdeloos.

Kravtsjenko opende haar recital met Haydns Sonate in E, een 'vroege' sonate waarin de componist op speelse wijze duidelijk maakt dat eenvoud de mens siert. Ingetogen vertaalde Kravtsjenko het werk in lichte en donkere schaduwtinten, die als vanzelf in elkaar overvloeiden. Maar ook al was haar lyrische pianistiek helder geprofileerd en fijnzinnig, de noten van Haydn sprankelden niet, waardoor hoofd en hart onberoerd bleven.

De muzikale turbulentie van de Derde sonate van Chopin werd door Kravtsjenko benaderd als een aaneenschakeling van cirkelvormige bewegingen. Ook hier werd geen noot over het hoofd gezien, en ook hier zongen alle stemmen genuanceerd. Maar er was nauwelijks sprake van spanningsopbouw, karakter en kleur ontbraken. De golven en golfjes waarin Kravtsjenko het weerbarstige notenmateriaal probeerde te vangen klonken zo eentonig en weemoedig, dat het leek alsof de fantasierijke geest van Chopin onder een kussen werd gesmoord.

Tijdens de markante inzet van Beethovens Sonate nr. 30 in E klonken contrasten, kleurnuances en voorzichtige accenten, er flakkerde iets op van haar oude temperament. Maar al snel werd ook Beethoven bedolven onder een romige, nietszeggende zangerigheid. En de dramatiek van Chopins Tweede sonate was al even ver te zoeken.

Concert: Anna Kravtsjenko, piano. Gehoord: 15/1 Concertgebouw Amsterdam. Radio 4: 19/2, 20 uur.