Warehorne - Stone-in-Oxney

Joyce Roodnat wandelt door Nederland en de rest van de wereld. Deze week in East-Sussex, Engeland.

Het idee is lopen naar Rye, vestingstad op de rand van de witte rotsen. Waarom? Schrijver zonder weerga Henry James hing er in zijn vestibule een puntgave tekening van de hand van Beatrix Potter, net zo goed zonder weerga. Potter en James, een magische combinatie van natuur en esthetiek - precies wat een wandelaar wil. Dus op pad.

In het gehucht Warehorne is de markering van de “Saxon Shore Way' naar Rye gemakkelijk te vinden: een afbeelding van een helm met hoorns, op het hek van het middeleeuwse kerkhof gespijkerd, samen met een set gele pijlen die ons diagonaal door het veld sturen.

Onder een parelketting-grijze hemel met vlekjes blauw mohair soppen we door modder die glanst als een vacht. Het gras ligt er behaagziek in te kleven.

Wat de pijlen wijzen kan ik niet rijmen met de route op de kaart. Maar man leest van zijn kompas dat dit de juiste richting is, dus wat geeft het. Volgens de beschrijving zouden hier ergens twee hoge bomen moeten staan.

Geen hoge bomen. Omgehakt? De gele pijlen wijzen naar een kanaal. Dat kanaal staat nog lang niet op ons programma. En waar zijn eigenlijk de markeringen met dat helmpje?

We zitten fout. De gele pijlen horen bij een andere route.

We gaan terug. Geeft niet, wandelen is wandelen, hoe dan ook.

Opnieuw.

Andere velden in. Langs andere heggen, terwijl andere modder onze schoenen verandert in klompen. Door een veld met witte knollen. Over spekgladde overstapjes. Van vermodderde traptreedjes af, maar ik kies voor een glijpartij langs de helling. Man vangt op.

Heer, wat is het hier mooi. Dit is boerenland zoals boerenland bedacht was. Het licht doet somber maar straalt als een dolle meid, vanwege het geglooi.

Daar is de zon. Precies op tijd zoals altijd, in een violette kamerjas. Het moddergras wordt pluche. Schapen in blackface gaan op drift, in de richting van het hele heldere boven de zee.

Dan antwoordt een vrouw op een drempel dat het om een uur of vier donker zal worden. Achter haar zingt Iggy Pop “I am a passenger'.

Rye halen we bij lange na niet. Onder een schijfje maan houden we het op Stone-in-Oxney. Die Stone is een romeins mithras-altaar. Het staat in de kerk, onder de toren. Op kousenvoeten, de modderschoenen uit, mag de kerk bewandeld worden en de oude stier aan de zijkant van de steen geaaid. 10 km. Deel van The Romney Marsh uit: Bea Cowan: The Saxon Shore Way. Aurum Press, Londen, 1996. Lamb House, het huis van Henry James in Rye, is van april tot oktober voor bezoekers geopend. Woensdag en zaterdag, 14-17.30u.

    • Joyce Roodnat