Wachten op je matrozenliefje

Voorstelling: “Vuurtoren Wacht' door Productiekern en Gienke Deuten. Regie: Gienke Deuten. Spel: David van Griethuysen en Elien van den Hoek. Vanaf 4 jaar. Gezien: 11/1 De Krakeling, Amsterdam. Tournee t/m 30/3. Inl. (020)6230623 of www.stipproducties.nl

David van Griethuysen en Elien van den Hoek in “Vuurtoren Wacht' (Foto Bram de Goeij) Goeij, Bram de

De vuurtorenvrouw is verliefd op de matroos. Hij mag haar rood gehandschoende handje vasthouden en krijgt thee met heel veel suiker. Maar dan zegt de radio dat de zee roept en de matroos verdwijnt. Het grote wachten neemt een aanvang.

Vuurtoren wacht is een lieve voorstelling van Productiekern en Gienke Deuten, die het stuk regisseerde. Het verhaal op zich is niet wereldschokkend, maar de speelse uitwerking ervan is bijzonder. Het stuk is bedoeld voor kinderen vanaf vier jaar, en die leven hevig mee met de treurende vuurtorenvrouw (Elien van den Hoek) die vastzit in haar toren en haar vriendje zo mist. Tot overmaat van ramp vliegt er ook nog bijna een Amerikaanse vliegenier tegen haar aan en dat allemaal door de storm die door het theater giert.

Die storm is, net als alle andere bijgeluiden, te danken aan muzikant Martin Franke. Hij zit bescheiden in een hoekje en voorziet door middel van cimbalen, trommeltjes en jerrycans de voorstelling van reliëf.

Als het door Frankes inspanningen gaat regenen, steekt de vuurtorenvrouw een rood parapluutje op. Ook de brief van de matroos waarin staat dat hij kopje onder is gegaan wordt met tot de verbeelding sprekende onderwater-geluiden geïllustreerd.

Steeds opnieuw komt de postbode (David van Griethuysen), tong op zijn knieën, naar de vuurtorenvrouw gefietst. Van Griethuysen neemt ook de andere rollen voor zijn rekening. Hij doet dat soms wat overdreven, maar wel met zichtbaar plezier.

Leuk zijn ook de details; bovenin in de vuurtoren zit een vak voor de zakdoekjes waarmee de vuurtorenvrouw haar ogen kan deppen. Als het koud wordt breit ze snel een das, die ze om haar blote schouders werpt.

Gelukkig komt uiteindelijk de matroos weerom, met zijn witte roeibootje, dat aan banden om zijn schouders hangt. Zaal en vuurtorenvrouw zijn unaniem tevreden met deze afloop.

    • Jowi Schmitz