Van reclameverkwisting wordt niemand beter

Als je de reclamespots op de televisie, de radio en in de kranten mag geloven, is Nederland een Walhalla voor de zorgbehoeftige mens. Alles schijnt te kunnen, volgens de elkaar de loef afstekende zorgverzekeraars. Vriendelijkheid troef, tot gratis condooms toe.

De werkelijkheid is anders. Om de dure reclamecampagnes te kunnen financieren wordt het geld overal weggeschraapt. Verreweg de meeste zorgverzekeraars hebben hun administratie niet op orde, wat leidt tot grote chaos. Helpdesks zijn niet of nauwelijks bereikbaar. Vragen worden afgewimpeld, of kunnen door het vaak onvoldoende opgeleid personeel niet naar tevredenheid worden beantwoord. Rekeningen van zorgaanbieders worden niet betaald, zogenaamd omdat het systeem dat niet aankan. Dat zien we nu bij de huisartsen gebeuren. Alles wordt in het werk gesteld, om patiënten goede –- maar dure – medicijnen te onthouden. Denk bijvoorbeeld aan de ophef rond de bloedverdunner Plavix en het medicijn Herceptin tegen borstkanker. Talloze formulieren moeten worden ingevuld door patiënten en behandelaars voor zaken die voor u en mij duidelijk zijn. Niemand loopt toch voor zijn plezier met een incontinentieluier om? Tijdrekken – tijd is geld – lijkt het doel. Soms lukt dat, zoals de aanvraag voor energierijke voedingsdrank bij die patiënt met slokdarmkanker: een week na diens overlijden ging de verzekeraar eindelijk akkoord, na eerdere afwijzingen. Voor dit alles is zogenaamd geen geld. Toch is in 2005 voor ongeveer 80 miljoen euro aan reclame-uitingen besteed. Het totale jaarbudget van een goed geoutilleerd streekziekenhuis! Uiteindelijk wordt van die verkwisting niemand beter. Hier zou de overheid moeten ingrijpen. Een algeheel reclameverbod voor zorgverzekeraars. Zodat deze de hun toevertrouwde gelden kunnen besteden aan het verbeteren van het zorgaanbod. Bijkomend voordeel is, dat de burger wordt verlost van de hoogst irritante en waarheidsverhullende reclamebombardementen.

    • C.J. Dekker Huisarts