RAF

Op het interview met de advocaten Britta Böhler en Victor Koppe in het Zaterdags Bijvoegsel van 7 januari reageerden dertien lezers. Hieronder een selectie.

De advocaten Victor Koppe en Britta Böhler vergelijken hun cliënten met de Rote Armee Fraktion (RAF). Hierbij geven beide juristen wel een geheel eigen versie van de Duitse geschiedenis ten beste. Zo suggereert ons koningskoppel dat de RAF een politiek doel had, namelijk het aan de kaak stellen van het nazi-verleden van bepaalde prominente Duitsers en dat ze daar uiteindelijk erkenning voor hebben gekregen. En daarna ”hebben ze zich zelf opgeheven”.

Dit is een absurde voorstelling van zaken. In de eerste plaats was de discussie over het nazi-verleden van prominenten al eind jaren vijftig ontstaan en bereikte in de jaren zestig al een voorlopig hoogtepunt. De RAF is pas in 1971 opgericht.

In de tweede plaats gaat ons wakkere tweetal voorbij aan de werkelijke doelstelling van de RAF: door het zaaien van dood en verderf een maatschappelijke chaos te veroorzaken waarin het tot een revolutie zou komen. Vervolgens wijzen ze op de `repressieve maatregelen van de West-Duitse staat. De advocaten gaan gemakshalve voorbij aan het feit dat het terrorisme van de RAF resulteerde in ruim 60 dodelijke slachtoffers.

In de derde plaats wijzen onze amateur-historici op de `populariteit van de RAF`. Ook dat is een mythe. De RAF was populair bij circa 10% van de hoger opgeleide jongeren, maar dat duurde zolang er nauwelijks geweld werd gebruikt. Zodra er onschuldige slachtoffers onder de bevolking vielen, nam de populariteit snel af. Juist het gebruik van grof geweld veroorzaakte voor een snelle en onomkeerbare marginalisatie van de RAF.

    • Willem Melching Amsterdam