Opinie

    • Youp van 't Hek

Fietsclubje

Lang geleden zag ik onze minister Brinkhorst op televisie. Hij zat op
een fiets en hij had een helm op zijn doorgaans goedlachse hoofd, waar
altijd van die bekakte taal uitkomt. Het maakte op zijn zachtst gezegd een
beetje tuttige indruk. Vooral omdat onze bewindsman niet op een racefiets
zat, maar op een oude Fongers met terugtraprem. Met handremmen kan je – als
je heel dom knijpt – nog over de kop slaan en is zo’n helm te snappen, maar
met een terugtraprem?

Daarbij was het ook nog zo’n sneue helm. Aan de kust zie je vaak Duitse
gezinnen met zo’n suf ding op hun hoofd op huurfietsen de duinen in
verdwijnen.

Zo’n helm zegt iets over Laurens Jan. Geen risicojongen. Integendeel.
Als je op de fiets al een helm draagt dan ben je geen ruig levend beest,
geen stevige zuipschuit met een eigen glasbak voor je deur. Ik zie
pantoffels, een streepjespyjama en een dagelijks bejaardendavitamonnetje
op zijn ontbijtbordje liggen. Door mevrouw Brinkhorst persoonlijk
neergelegd. Tegen de ontkalking.

Op de een of andere manier denk ik bij Laurens Jan die helm er altijd
bij. Of ik hem nou op een partijcongres zie, in Buitenhof, Den Haag Vandaag
of debatterend in de Tweede Kamer: op de een of andere manier heeft hij
altijd die suffe fietshelm op zijn vrolijke hoofd. Ik herinner me een foto
bij een of ander koninklijk huwelijk waarop mevrouw Brinkhorst een ridicuul
groot rood hoofddeksel droeg. Ze had een soort Evoluon op haar hoofd.
Zonder parachute had ze met dat ding zo uit een vliegtuig geflikkerd kunnen
worden. Ze zou zacht zijn geland.

En toch keek ik toen op die foto meer naar haar man. Ik zag een jacquet,
een corsage en een helm. Het jacquet droeg hij wel, de corsage ook, maar
de helm niet. Toch zag ik hem. Bij mij draagt hij die helm namelijk altijd.
Het is een symboolhelm. Het zegt alles over onze minister, maar nog meer
over D66. Fietsclubje met verplichte helm.

Dus ook toen hij samen met de parmantige Pechtold verklaarde dat D66
heel erg tegen de missie naar Uruzgan was, zag ik uitsluitend de fietshelm
en kon ik mijn lachen niet houden. Parmantige Pechtold heeft daar geen helm
voor nodig. Deze schattige spek-en-bonenminister is sowieso aandoenlijk en
werkt altijd op mijn glimlachspieren. Als hij in beeld is, zie ik steevast
een moeder die roept: “Alexander, binnenkomen, eten!“

De heren hadden voor deze principiële zaak graag een kabinetscrisis
over. Dat zeiden ze. Iedereen wist dat het zo’n vaart niet zou lopen. Het
clubje is zo regeergeil. Wie kan vergeten hoe het ijdele windvaantje Boris
Dittrich zich verdedigde toen zijn splinterpartijtje zitting had genomen
in deze regering?

Het was meelijwekkend. Zoveel stotterwoorden in een betoog. Een beetje
CDA’er had zich geschaamd. Toen hij in zee ging met CDA en VVD, heeft Boris
de partij officieus opgeheven. Ooit hadden ze 24 zetels en nu in de
peilingen nog 5.

Als Nederland eenmaal afgereisd is naar de Afghaanse provincie, zou ik
ze aanraden niet meer aan de peilingen mee te doen. Het was gisteren
vrijdag de dertiende. De tranen sprongen in de ogen van de oude Hans van
Mierlo.

Veertig jaar geleden, om precies te zijn op 14 oktober 1966, is de
partij opgericht en wat toevallig dat deze datum dit jaar op een zaterdag
valt. Zaterdag is een schitterende congresdag. Prachtig moment om het
splintertje op te heffen. Alle twaalf leden kunnen dan.

En wat ze moeten doen als de eerste Nederlandse doden daar in de
woestijn vallen? Roepen dat ze eigenlijk tegen waren? Ik zou lekker
onderduiken. Opgaan in de massa. Sinds deze week zijn er hele vrolijke
oranje plastic nazi-helmen te koop. Bedoeld voor voetbalsupporters. Ze
kosten nog geen vijf euro. Onderduiken in een Duits voetbalstadion. En dan
lekker mee-waven met de oranje massa. Olé-olé-olé-olé!

Laurens Jan kan lekker vutten en fietsen, maar wat doen we met Boris en
Alexander? Die kunnen nu nog snel ergens burgemeester worden. Wel benoemd.
Gekozen redden ze het niet.

Youp van ’t Hek

    • Youp van 't Hek