Eindelijk de wil om iets te bereiken

De nationale handbalploeg maakt zo veel vooruitgang, dat het WK van 2007 haalbaar is. Gisteren werd Griekenland, nummer zes van de wereld, verslagen.

Ben Spaai, directeur Sport van het Nederlands Handbal Verbond (NHV), haalde de statistieken er nog maar eens bij om aan te geven hoe bijzonder gisteren in Emmen de zege (29-26) van het Nederlands mannenteam op Griekenland is. Op de recentelijk ververste Europese ranglijst staat Nederland 31ste tegenover een zesde plaats voor de Grieken.

Getalsmatig is er inderdaad een enorme kloof tussen de teams die elkaar bestreden in een kwalificatieduel voor het WK van 2007. Maar die cijfers geven een vertekend beeld van de actuele krachtsverhoudingen. Nederland is beter dan de ranking aangeeft, al blijft het opvallend dat de nummer zes van zowel de Spelen van 2004 als het WK van 2005 werd verslagen.

Niet zozeer de overwinning op Griekenland als wel de manier waarop die tot stand kwam, is exemplarisch voor de vorderingen die de handballers hebben gemaakt. Nederland mazzelde niet, maar dwong de zege op eigen kracht af.

Na jaren van marginaliteit en desinteresse van spelers en trainers voor de nationale ploeg, staat er nu een jong, ambitieus team met veel kwaliteiten, veel vechtlust, veel onverzettelijkheid en vooral de wil om eindelijk iets te bereiken met de nationale ploeg. De nieuwe generatie handballers accepteert niet langer een bijrol, maar wil zich plaatsen voor belangrijke toernooien als EK's, WK's en wie weet de Spelen.

Het grote verschil met het verleden is dat de ambities reëel zijn. Waar het Nederland voorheen simpelweg aan kwaliteit ontbrak, beschikt de nieuwe bondscoach Pim Rietbroek nu over een groep spelers die goed genoeg is om internationaal door te breken.

Tot welk niveau zal afhangen van de individuele ontwikkeling van de internationals bij hun (bij voorkeur buitenlandse) clubs, maar vooral van het programma dat het handbalverbond de nationale ploeg kan bieden. Vooralsnog is dat van bescheiden omvang, omdat de budgettaire mogelijkheden gering zijn. “We bieden spelers programma's op maat, omdat niet alle spelers fulltime beschikbaar zijn. En iedereen accepteert dat verschil in behandeling“, zegt directeur Spaai.

De vraag is hoe lang die aanpak werkt, want als het Nederlands team blijft groeien, komt er een moment dat voor professionalisme moet worden gekozen. En dan is er geen plaats meer voor een doelman als Jeffrey Groeneveld, die zijn sport moet combineren met een baan als monteur. En evenmin voor een speler als Nicky Verjans, die gisteren ontbrak door studieverplichtingen.

Coach Rietbroek accepteert momenteel de beperkingen, omdat het volgens hem de enige manier is om binnen de Nederlandse verhoudingen vooruitgang te boeken. Hij ziet de ontwikkeling van de nationale ploeg als een natuurlijk proces waar spelers hun eigen ambities in kwijt kunnen.

“Ik ga nu niemand pushen om voor het Nederlands team uit te komen“, zegt de bondscoach. “We werken stapsgewijs. Nu maken we grote stappen, maar als we verder komen zullen die stapjes kleiner worden. Kijk naar het vrouwenteam, dat pas na tien jaar succesvol is geweest bij een WK. Over een viertal jaren is duidelijk waar we echt met de mannenploeg staan.“

Het grote verschil met het verleden is dat Nederland in het kwalificatieproces na drie wedstrijden nog uitzicht heeft op deelname aan het WK, waar het voorheen al in een kansloze positie was gemanoeuvreerd. In de groep deelt Nederland de koppositie met Griekenland en Bosnië, elk met twee overwinningen uit drie wedstrijden. Cruciaal voor Nederland wordt zondag de uitwedstrijd tegen de Grieken. Bij winst is er een goede kans om groepswinnaar te worden en daarmee uitzicht te houden op deelname aan het WK.

Rietbroek denkt dat zijn ploeg Griekenland ook in eigen huis kan verslaan. ,,We hebben pas ook de uitwedstrijd tegen Bosnië gewonnen, terwijl dat land thuis nog niet was verslagen. En kom nu niet aan met de bewering dat Griekenland ons heeft onderschat. Daar was geen sprake van. De Grieken waren gewaarschuwd na onze zege op Bosnië en waren niet voor niets al drie dagen in Nederland. Die hebben de wedstrijd heel serieus voorbereid. Wij speelden vooral tactisch sterk, door de snelle tegenaanval te neutraliseren en zelf met snelle break-outs te scoren.“

Maar hét verschil werd volgens Rietbroek gemaakt door Joey Duin, hét grote talent van Nederland. Hij ontbrak de vorige drie wedstrijden wegens een rugblessure. Voor het duel met de Grieken werd hij opgelapt. Duin werd alleen in de aanval gebruikt, maar was met vijf treffers op cruciale momenten de speler die Nederland aan de meest eclatante zege sinds jaren hielp.