“Vinden die mensen daar dat lekker?'

Medewerkers van Artsen zonder Grenzen bezoeken 100 middelbare scholen om jongeren persoonlijk te vertellen over noodhulp in rampgebieden. ,,Het staat zo ver van ze vandaan.“

nijkerk artsen zonder grenzen landt naast school foto rien zilvold Een helikopter van Artsen zonder Grenzen landt op het veld voor een middelbare school in Nijkerk. Medewerkers geven daar voorlichting. Zilvold, Rien

“Jongens en meisjes, jullie worden verzocht om naar buiten te gaan.“ De directeur van het Corlaer College in Nijkerk kondigt een evacuatie aan via de intercom. Elfhonderd scholieren verzamelen zich voor de school, waar de helikopter van Artsen zonder Grenzen landt.

Twee veldmedewerkers stappen uit het toestel met een voorraad voedsel bij zich. Plumpy nut, bijvoorbeeld, zo zal later blijken. Dat is medicinaal voedsel voor zwaar ondervoede kinderen. Niet omdat de scholieren van het Corlaer College het nodig hebben, maar zodat ze het eens kunnen proeven.

Artsen zonder Grenzen bezoekt de komende maanden ruim honderd middelbare scholen om jongeren te vertellen hoe het er in rampgebieden aan toe gaat. Veldmedewerkers vertellen over hun ervaringen in crisisgebieden waar zij zelf hebben gewerkt. De jeugd wordt op televisie “doodgegooid' met rampen, aldus Mariska Wagemakers van de hulporganisatie. ,,Wij willen ze nu eens wakker schudden en vertellen wat er echt aan de hand is in die landen. Het staat nu zo ver bij ze vandaan.“ Zelf verbleef Wagemakers negen maanden in Sudan, ze keerde vijf weken geleden terug.

Binnen in de klas zitten vierentwintig vmbo'ers. Ze krijgen de vraag waar Sudan ligt. Een plastic wereldbol vliegt door de klas, niemand die hem durft aan te pakken. Gegiebel. In Afrika, klinkt het vanuit een hoek, en Wagemakers vraagt naar welke ziektes er heersen. Aids, roepen er een paar. Amalia, gokt een meisje en de klas barst in lachen uit. “Malaria, dat klopt“, aldus de veldmedewerkster.

Een foto van een volwassen Sudanese vrouw, die slechts zevenentwintig kilo weegt, zorgt voor stilte in de klas. De vrouw is inmiddels weer redelijk op gewicht, vertelt Wagemakers, het meisje met een opgeblazen hoofd door tweehonderd wespensteken is ook genezen.

De derdeklassers luisteren naar de ervaringen van Wagemakers. “Voor zeven euro kun je al drie kinderen inenten tegen de mazelen. Voor tien euro kan een gezin naar de tandarts.“ Het medicinaal voedsel, dat de leerlingen op een lepeltje krijgen aangereikt, zorgt voor ophef. “Echt ranzig, man“, roept Arjan (15). “Vinden die mensen daar het lekker?“, vraagt Henny (14) ongelovig. Wagemakers legt uit dat mensen die ondervoed zijn, niet al te kieskeurig zijn. “Maar zelf houd ik er ook niet van, hoor.“

Docent Maatschappijleer Gerben Schoon vindt het belangrijk dat de veldmedewerkers er zijn. “Het maakt meer indruk op de leerlingen dan wanneer ik met een boek voor de klas sta. Het is toch een onderwerp dat leerlingen normaal niet aanspreekt. Deze actie komt zeker over, want ze waren stiller dan bij een gewone les.“

Wagemakers roept de leerlingen op om zelf geld op te halen voor projecten in Congo, Liberia of Colombia. “We verwachten niet grote bedragen, maar willen dat ze bewust bezig zijn met het onderwerp“, aldus Wagemakers. Cakes bakken en die verkopen, stelt docent Schoon voor. “Of een nachtje slapen op school en voor elk uur dat je wakker blijft geld vragen.“ Ja! De meisjes kijken elkaar blij aan. De jongens zwijgen. “Als de hele school blijft slapen, doe ik wel mee“, zegt Arjan.