Puur

Choreograaf Wim Vandekeybus en zijn gezelschap Ultima Vez zijn in het land met de dansvoorstelling Puur, die vorig jaar mei in Singapore in première ging. Op experimentele folkrock van Dave Eugene Edwards (16 Horsepower) en disharmonieuze computermuziek van Fausto Romitelli, jagen de dertien dansers in witte kleding over het podium. De mannen werpen stokken over om indruk te maken op een vrouw, die haar handschoen aan een van hen schenkt. Als de man de handschoen grijpt, probeert ze deze tot het uiterste op te rekken. Drie mannen storten zakken met rotsstenen over het podium, metafoor voor de ejaculatie. Een vrouw wordt aan vier touwen uiteengerukt; vierendelen als metafoor voor de bevalling.

Dancers perform during a rehearsal of "Puur", choreographed by Flemish Wim Vandekeybus, 09 July 2005 in Boulbon near Avignon, southern France, during the 59th Avignon Theater Festival. AFP PHOTO ANNE-CHRISTINE POUJOULAT Choreograaf Wim Vandekeybus en zijn gezelschap Ultima Vez zijn in het land met de dansvoorstelling Puur, die vorig jaar mei in Singapore in première ging. Op experimentele folkrock van Dave Eugene Edwards (16 Horsepower) en disharmonieuze computermuziek van Fausto Romitelli, jagen de dertien dansers in witte kleding over het podium. De mannen werpen stokken over om indruk te maken op een vrouw, die haar handschoen aan een van hen schenkt. Als de man de handschoen grijpt, probeert ze deze tot het uiterste op te rekken. Drie mannen storten zakken met rotsstenen over het podium, metafoor voor de ejaculatie. Een vrouw wordt aan vier touwen uiteengerukt; vierendelen als metafoor voor de bevalling. AFP

Dit zijn de meest concrete beelden, vaker is de dans meerduidiger, abstracter: duetten vol liefdesgeweld, zelfkastijding, rondcirkelen als in een tredmolen. Enig kader bieden de teksten van de Nederlandse schrijver P.F. Thomése, over het krijgen en verliezen van een kind; een intense ervaring. Het dode kind staat voor het pure, onbezoedeld door het leven. Je kunt in de surrealistische beelden ook de jeugdtrauma's van de dansers zien. Of het verdriet van België dat Dutroux heet. Maar dat zou een te banale interpretatie zijn van deze opzienbarende, wonderschone voorstelling.

16-17 jan Amsterdam, schouwburg. 31 jan Groningen, schouwburg. 14 febr Utrecht, schouwburg. 17 maart Dordrecht, schouwburg. Inl. www.ultimavez.com.