Een Brusselse relatie die de grens van politieke partijen overschrijdt

De meest treffende kop stond gisteren zondermeer in de Vlaamse krant Het Nieuwsblad: “Paars krijgt een kindje“. Groot voorpaginanieuws was het in elk geval voor alle Vlaamse kranten, niét de Waalse. De buitenechtelijke relatie van fractievoorzitter Rik Daems van de Vlaamse Liberale Democraten en het Kamerlid Sophie Pecriaux van de Waalse socialisten. Niet zomaar een relatie want in de lente verwachten de politieke coalitiegenoten ook nog een kind.

Twijfelen of ze over deze privé-kwestie moesten berichten hoefden de Belgische media deze week geen moment. Het was volgens hen Rik Daems zelf die voor de politieke relevantie zorgde door zijn tijdelijk terugtreden als fractievoorzitter van de liberalen aan te kondigen. “Omdat hij de komende periode extra tijd nodig heeft om zijn persoonlijke situatie uit te klaren“, aldus de officiële verklaring van de partij. Niemand overigens die nog enige waarde toekent aan het woord tijdelijk.

Maar heeft de even kleurrijke als controversiële partijgenoot van premier Verhofstadt die beslissing eigenlijk helemaal zelf genomen?

Het dagblad De Standaard had vorige week vrijdag al vernomen dat de top van de liberalen op zoek was naar een functie voor Daems buiten de politiek. Dat had niet mogen gebeuren want daarmee werd het plan doorkruist om zoals het heette een “delicate privé-situatie“ op elegante wijze te regelen.

Er deden in de Wetstraat al langer verhalen de ronde dat Daems wilde scheiden van zijn tweede vrouw. Via een openhartig interview met het weekblad Dag allemaal gooide Daems begin deze week de zaak in de openbaarheid. Dat wil zeggen: zijn huwelijksproblemen. Over zijn relatie met een ander Kamerlid zweeg hij, en al helemaal over het kind dat op komst was. Over zijn bijzondere bondgenootschap met de socialistische Sophie Pecriaux berichtte het Franstalige blad Le Soir dinsdag het eerst in een kort bericht. Vervolgens kwam de Vlaamse televisiezender VTM die dag om één uur met de toevoeging dat er ook nog een baby op komst was. Daarna waren het de bekende taferelen die samenhangen met politici in hun terminale fase. Vergaderende partijfunctionarissen, oekazes aan het mindere partijvolk zich te onthouden van uitspraken en dan Het Communiqué met de mededeling van de politieke dood.

Resteert de vraag of het allemaal nodig was geweest. Is er dan helemaal niets meer privé? “Jongens van de pers, is het nu niet genoeg“, aldus één van de vele lezersreacties op de website van De Standaard. Een vraag die de krant zelf al in het commentaar had beantwoord. ,,Dat de nieuwe partner van VLD-Kamerfractieleider Rik Daems een lid is van de Parti Socialiste maakt het onmogelijk om tegenover zijn collega's nog van een privé-zaak te spreken.“

Het partij-overschrijdende karakter van de relatie is het alibi voor de media deze privé aangelegenheid als nieuws te bestempelen. Zoals politicoloog Carl Devos het in het dagblad Het Laatste Nieuws stelde: ,,Had Daems een vriendin gehad bij de VLD was er allicht geen probleem. Maar managers van Coca Cola en Pepsi delen toch ook niet hetzelfde bed?“

Terwijl alle Vlaamse kranten groot uitpakten, beperkten de Franstalige kranten zich tot korte berichten op de binnenpagina's. Er werd in Franstalig België vooral gesproken over de ophef die de zaak in Vlaanderen veroorzaakte. En dan blijkt maar weer eens dat Walen aanzienlijk rekkelijker zijn dan Vlamingen. “Hoe mooi toch zo'n liefde“, luidde het commentaar van de Waalse socialistische partijvoorzitter Elio di Rupo. Maar het was zijn woordvoerster Florence Coppenolle die tegenover journalisten de echte basale verklaring gaf: “Het probleem van de Vlamingen is dat jullie niet romantisch genoeg zijn.“

    • Mark Kranenburg