Weduwnaar danst

Dat de Schotse acteur Robert Carlyle swingende heupen heeft weten we al sinds 1997, toen we hem in The Full Monty van alle kanten zagen dansen. Dus zo'n verrassing is het niet dat hij in een film die nota bene Marilyn Hotchkiss' Ballroom Dancing & Charm School (MHBD&CS) heet, vroeg of laat zijn dansschoenen zal aantrekken om te walsen en de tango te dansen en de harten te stelen van de muurbloempjes aan de kant. Voorspelbaarheid troef dus, in dit speelfilmdebuut van televisieregisseur Randall Miller dat zich al vanaf de eerste artistiekerig uitgebleekte beelden “Somewhere over the rainbow' af wil spelen.

Ballroom dancing is camp sinds Moulin Rouge!-regisseur Baz Luhrman in 1992 Strictly Ballroom maakte. Maar MHBD&CS is geen Strictly Ballroom, is geen camp, is alleen een film met een onmogelijk lange titel die grossiert in het soort semi-charmante off-Hollywood-melancholie die voor een onafhankelijke Amerikaanse film moet doorgaan. Hier heeft iemand een plannetje voor een film gehad. Wat als we nou een diepbedroefde weduwnaar nemen. En in zijn armen iemand laten sterven die een afspraakje met zijn jeugdliefde heeft. En als we er dan wat flashbacks tussendoor gooien. En een praatgroep met nog meer weduwnaars. En dat hij weer verliefd wordt. Op iemand van dansles. Met een houten been. Ja, houten been, grappig. Het is zo gruwelijk moeilijk om van een plannetje een film te maken. En MHBD&CS is daar zo afschuwelijk slecht in geslaagd. Niets komt tot leven, van al die invalletjes die voor een scenario moeten doorgaan. Dodelijk onleuk.

Marilyn Hotchkiss' Ballroom Dancing & Charm School. Regie: Randall Miller. Met: Robert Carlyle, John Goodman, Mary Steenburgen, Marisa Tomei, Sonia Braga, Sean Astin. In: 7 bioscopen.