Hoogervorst bluft

Minister Hoogervorst is niet de eerste politicus die de schuld voor eigen fouten afschuift naar Brussel. De minister stelt dat Europese regels hem dwingen om hoge Nederlandse zorgpremies te eisen van Nederlanders die in het buitenland wonen en daar hun zorg krijgen. Door die verplichte zorgpremie krijgen veel Nederlanders die elders in Europa wonen, offertes van hun ziektekostenverzekeraar voor polissen die vaak twee of drie keer zo duur zijn als de huidige. Premies lopen op tot 500 euro of meer per maand omdat de Nederlandse expats boven die extra zorgpremie een flink bedrag moeten betalen om de voorzieningen te houden die ze bij hun opgezegde polis hadden. Die voorzieningen zijn meestal beter dan de zorg die het ziekenfonds van het woonland aanbiedt. De voortzetting van de aanvullende particuliere verzekering is voor veel expats onbetaalbaar geworden.

Kamerleden hebben voorgesteld om de verplichte zorgpremie niet in te houden totdat er een oplossing is gevonden voor deze problemen. Hoogervorst stelt daarentegen dat zo'n ontheffing onmogelijk is op grond van het Europese woonlandbeginsel. Dat zou een dergelijke heffing verplicht stellen.

Dit wordt gelogenstraft door gezaghebbende juristen en door de Europese Commissie zelf. Het woonlandbeginsel zorgt alleen voor uitwisseling van verzekeringen zodat Europese burgers gemakkelijk naar een ander land binnen Europa kunnen verhuizen. Iedere Europese burger die in een ander land binnen de Unie woont, heeft recht op een zorgverzekering waarvan de premie door de verzekeraar in het land van herkomst wordt verevend.

Met andere woorden: Hoogervorst bluft. Nederland mág de Nederlandse expats in Europa achtervolgen met hoge zorgpremies, maar het hóéft niet. De hoge verzekeringspremies bereiken bovendien het tegendeel van hetgeen waarvoor het woonlandbeginsel is bedoeld: elders wonen in Europa is zo alleen voor de allerrijksten weggelegd. De verzekeraars schuiven het probleem door naar Hoogervorst, die zich weer, ten onrechte, beroept op Brussel.

Voor Nederlandse expats buiten Europa ligt de situatie nog moeilijker. Nederlandse Marokkanen die in Marokko wonen, moeten terugkomen omdat ze de verzekeringspremie daar niet kunnen betalen. Voor een internationaal georiënteerd land als Nederland met veel grote bedrijven die werknemers uitzenden, is het expat-probleem niet te onderschatten.

Het is verbazingwekkend dat de meerderheid van de Tweede Kamer de slechte informatie en de newspeak van minister Hoogervorst accepteert. Inmiddels ligt er een waslijst van toezeggingen die de minister niet heeft kunnen waarmaken. Zo heeft de rechter de door de Nederlandse Mededingingsautoriteit opgelegde regels voor een fusie tussen verzekeraars CZ en en OZ vorige maand buiten werking gesteld. Hoogervorst had de Kamer juist verzekerd dat de controle op deze fusie nog voor de invoering van de zorgverzekeringswet zou zijn ingegaan. Dergelijke loze beloften zijn onacceptabel. En als het kabinet meer draagvlak wil creëren voor Europa, zou het kunnen beginnen Brussel niet langer zwart te maken.