De tango dansen in de oude salons van Buenos Aires

Mirjam de Meijer (1949) was tot begin 2002 gedeputeerde in Groningen voor de PvdA. Sindsdien combineert ze diverse bestuursfuncties, waaronder het voorzitterschap van Simplon, een poppodium in Groningen, en van Galili Dance, een noordelijk dansgezelschap.

04012006. Groningen. Nederland. Het kabinet heeft zeven kandidaten benoemd tot lid van de Raad voor Cultuur. Portret van Mirjam de Meijer, zij was Gronings gedeputeerde van de PvdA met de portefeuille cultuur en onderwijs. Foto Karel Zwaneveld Zwaneveld, Karel

“Bij Galili Dance ben ik ook uitvoerend danseres geweest. In 2003 nam Itzik Galili een choreografie in reprise, Through Nana's Eyes, die oorspronkelijk was geschreven voor Hans Snoek, de danspionier. Het was de rol van de grootmoeder, waar Galili na audities niemand geschikt voor vond. Toen vroeg hij mij. Ik had geen enkele ervaring, maar je hoefde ook niet goed te kunnen dansen. Je moest wel de passen kunnen onthouden. De choreografie werd doorverkocht aan een gezelschap in Zweden. Die vonden hun hoofdrolspeler niet goed, waardoor ik vorig jaar drie maanden met hen op tournee mocht. Dat was fantastisch.“

“Mijn passie is de Argentijnse tango. Tweemaal per jaar ga ik naar Buenos Aires om te dansen. Niet in de toeristententen, maar in de oude salons. Ik zat in de zaal toen bandeonist Carel Kraaijenhof onlangs een grote prijs kreeg en de Argentijnen tot tranen toe roerde met zijn spel.

“Via de aankoopregeling voor beeldende kunst schaf ik af en toe werken aan, maar ik ben geen echte verzamelaar. Wat ik heb varieert van werk van eindexamententoonstellingen tot Xandra Donders, een beetje De Ploeg, wat grafiek.

“Ik hou erg van film. Op de katholieke nonnenschool waar ik zat, kregen we alle Italiaanse klassiekers: Fellini, Antonioni. Van de films uit 2005 vond ik Sideways erg leuk. Ik ben ook iemand van de popmuziek: De Jeugd van Tegenwoordig, singer-songwriters, Spinvis.

“De raad ken ik als beoordelaar, niet als adviseur. Bij Galili Dance had ik een prima gesprek met de danscommissie van de raad. Maar ik heb niet altijd mijn zin gekregen. Bij de voorganger van Galili, Reflex, vertegenwoordigde ik als gedeputeerde de drie noordelijke provincies. Het advies van de raad was supernegatief. Ik weet niet of dat artistiek terecht was - ik ben geen deskundige - maar het was desastreus voor het gezelschap.

“Het belangrijkste is dat ik over veel enthousiasme en liefde voor de kunst beschik. Verder heb ik een redelijke kennis van wat er speelt in de kunstwereld.

“Tot mijn grote verdriet las ik dat de oud-voorzitter van de raad, Winnie Sorgdrager, zei dat kunst nooit een onderwerp in de ministerraad was. Tegen die onderschatting moet deze raad vechten.“