Larcenet over verveling en misdaad in de banlieues

Terwijl de auto's in de Parijse voorsteden nog nasmeulen, komt Manu Larcenet (van het alombejubelde tweeluik De dagelijkse worsteling) met een boek over een jonge allochtoon in juist die buitenwijken. Nick Naffer woont bij zijn moeder en oma; zijn vader bouwt een snelweg in Findalusië'. Elke dag wordt hij in elkaar geslagen door de brute Yannick Noah en diens gang. Om hier een einde aan te maken, wil hij zich aansluiten bij de bende, die hem onmogelijke opdrachten geeft en hem belachelijk maakt. Een andere kwelgeest is de bizarre superheld de Edukator, die 's nachts op pad gaat om taalfouten te corrigeren. Het verhaal begint met Nick die polietsies zijn stom' op een muur spuit. De ietwat corpulente, maar oersterke Edukator duikt opeens op en dwingt hem strafregels te schrijven.

Manu Larcenet: "Nick Naffer 1. Gangsta zonder blaffer"

Elke dag is voor Nick en zijn vrienden met capuchons een harde strijd om te ontsnappen aan de verveling. Verveel jij je ook zo? Zullen we naar school gaan?',vraagt hij aan Jumbo, terwijl ze ergens op de trap van een portiek rondhangen. Tijdens de gymles wordt wederom overlegd en gaan ze toch maar weer spijbelen. Nicks carrière als gangsta is gedoemd te mislukken, maar hoe moet hij dan aan geld komen om zijn vader te bezoeken?

Nick Naffer doet zich voor als een normale jeugdstrip (cover met lelijk logo, cartooneske tekenstijl, schoolgaande jongetjes als hoofdpersonage, superhelden) maar ondertussen legt tekenaar Larcenet de vinger op de zere plek van Frankrijk: de jeugd in de banlieues die maar niet wil deugen en die vervalt tot criminaliteit en lethargie. Larcenet laat op een soms hilarische manier zien hoe die verloedering in zijn werk gaat en dat de bourgeoisie van Frankrijk in de persoon van de Victor Hugo citerende Edukator machteloos staat. De briljante Larcenet toont aan dat strips met een boodschap niet altijd loodzwaar of pretentieus hoeven te zijn.