De zoveelste doodsmak in de woestijn

Motorrijder Jaap van der Kooy (54) kwam dinsdag in Marokko, in de vierde etappe van de Dakar Rally, zwaar ten val. Gedesillusioneerd arriveerde hij gisteren op Schiphol.

WFA24:DAKAR RALLY:LISSABON;29DEC2005- Motorrijder Jaap van der Kooy uit Zoeterwoude wacht op de technische keuring van zijn motor (Lissabon, 291205) voorafgaande aan de Dakar Rally dat van start gaat op 31 december. Prominent op het kuipje van zijn motor staat zijn naam, nationaliteit en bloedgroep in het geval van een ernstige ongeluk. Tussen 31 december 2005 en 15 januari 2006 racen 723 motoren, autos en vrachwagens over 15 etappe's - de zogenoemde 'special stages' - van in totaal 4.813 km. Met de afstanden van de verbindingen erbij opgeteld zullen deelnemers tussen Lissabon en Dakar in totaal 9.043 km afleggen. 65 voertuigen worden bestuurd door Nederlanders. WFA/jvdh/str. Andrew Kerr WFA WFA

Hoe lang hij bewusteloos in het zand heeft gelegen, Jaap van der Kooy weet het niet. Dinsdag, in de vierde etappe van de Dakar Rally, maakte de motorrijder een doodsmak in het zuiden van Marokko. Toen hij bijkwam schreeuwde hij het uit: “Nee, hè, niet weer.“

Pech achtervolgt de 54-jarige horeca-ondernemer in de woestijnrally. Dertien keer verscheen hij aan de start, slechts eenmaal haalde hij de finish. Twee keer moest hij opgeven met een gebroken wervel in zijn rug, één keer met een kapotte nekwervel.

Een andere keer lag het bekken van Van der Kooy in de kreukels. Thuis in Leiden moest hij toen zeven keer worden geopereerd “om er nog wat van te maken“. Ook materiaalpech speelde de motorrijder een paar keer parten en eenmaal verdwaalde hij in de woestijn, op weg naar finishplaats Dakar.

Wat ging er ditmaal mis?

“Ik heb een steen “gepakt' onder het zand. Met een ploegje van vijf coureurs waren we net door een dorpje gereden. Lekker het gas erop, een kilometer of 120 reed ik. En toen gebeurde het: pats, door die steen werd ik gelanceerd, met motor en al vloog ik door de lucht. Omdat ik achteraan reed, hebben de anderen niet eens gemerkt dat ik viel. Ze zijn gewoon doorgereden. Toen ik bijkwam, zag ik bont en blauw, mijn motorfiets had ik over me heen gekregen. Een paar inwoners uit het dorp hebben me na een tijdje overeind geholpen. Samen met hen heb ik mijn motor gerepareerd. Ik ben doorgereden, maar bij het volgende controlepunt werd ik duizelig. Ik viel zomaar om. Met een helikopter ben ik naar het ziekenhuis van Ouarzazate gebracht.“

Tevreden over de medische zorg die u hebt gekregen in Marokko?

“Ze hebben röntgenfoto's van me gemaakt. Ik bleek niks te hebben gebroken. De doktor keek wel raar op toen hij de foto's bestudeerde. Mijn lichaam wordt met ijzeren platen en pinnen bij elkaar gehouden. “U bent zeker weleens eerder gevallen', vroeg hij. Daarna mocht ik naar huis.

Eerst vierenhalf uur in een taxi naar Marrakesh, daarna in een trein vol mannen met jurken naar Casablanca, een feest op zich. En nu, twee dagen later, sta ik op Schiphol.“

Fijn om weer veilig thuis te zijn?

“Dit is zo'n verschrikkelijke tegenvaller. Ik stak heel goed in mijn vel, was super gecontreerd. Zes, zeven maanden heb ik naar deze rally toegeleefd. Trainen, trainen en nog eens trainen. Ik ben niet de snelste maar ik kan best wel een beetje tuffen. In de training doe ik tien keer zo gek als in de Dakar Rally. Maar buiten de woestijn gebeurt er nooit wat. Het afgelopen jaar heb ik nog geen nagel gescheurd. Ik heb onwijze strontpech gehad.“

Doktoren hebben u al menigmaal afgeraden om nog mee te doen. Over drie weken wordt u 55 jaar, is dat niet een mooie leeftijd om eind december van dit jaar bij de kerstboom te blijven?

“Zullen we eens een wedstrijdje hardlopen of mountainbiken? Krijg je van mij 300 meter voorsprong. Ik ben zo fit als wat, qua conditie kan ik het makkelijk aan. Mijn sponsors maakten zich gisteren ook al zorgen. “Zou je niet eens aan je gezondheid denken', vroegen ze. Tegenover hen voel ik me nog het meest bezwaard. Meedoen kost toch zo'n 75.000 euro. Nee, ik zeg nog niet dat ik stop. Daar heb ik nog te veel energie voor. Ik werk elke dag tot een uur of één, twee ´s nachts. Om zeven uur 's morgens sta ik al weer naast mijn bed, komt de stoom uit mijn oren. Ik kan de hele wereld aan. Die ene keer dat ik de finish heb gehaald, in 2000, zijn er vier etappes geannuleerd wegens terroristische dreigingen. Zou ik het ook hebben gered zonder die vier extra rustdagen? Ik wil die rally nog een keer uitrijden. Voor een motorrijder is er niks mooiers dan de Dakar Rally.“

    • Arjen Ribbens