De krant is niet goedkoop

Is de krant dood? Beleggers in aandelen lijken te denken van wel. In 2005 hebben krantenaandelen aan beide zijden van de Atlantische Oceaan het bijzonder slecht gedaan. De koers van The New York Times daalde met meer dan 30 procent en die van de Britse uitgever van regionale dagbladen Gannett leverde 25 procent aan waarde in.

De oplagen vertonen een neergaande lijn, evenals de advertentie-inkomsten. Volgens Gannett kromp zijn omzet uit regionale advertenties in oktober tussen de 7 en 9 procent. De personeelsadvertenties gingen zelfs met 25 procent omlaag. In de VS is het verhaal grotendeels hetzelfde.

Een deel van dit alles is het gevolg van een ouderwetse inzinking. Maar beleggers zijn bezorgd dat de bedrijfstak zich niet zal herstellen als de conjunctuur weer aantrekt. De angst is dat internet een gat heeft geslagen in het bedrijfsmodel, niet alleen van de nationale, maar ook van de regionale dagbladen. Vraag- en aanbodsites op internet, zoals Ebay, sluizen de inkomsten uit rubrieksadvertenties weg die ooit de kurk waren waar de regionale pers op dreef. Op internet is nieuws een basisproduct geworden.

Aandeelhouders hebben aangedrongen op veranderingen. Zij hebben Knight Ridder, de Amerikaanse uitgever van regionale dagbladen, gedwongen zichzelf te koop aan te bieden. In Engeland verkoopt de Daily Mail & General Trust (DMGT) zijn regionale krantendivisie Northcliffe. Het idee is om de opbrengst te herinvesteren in bedrijfsonderdelen die harder groeien, zoals de internetactiviteiten.

Als er sprake is van een verkoopgolf, betekent dat vaak dat er koopjes te halen zijn. Maar in dit geval hoeft dat niet zo te zijn. Beleggers in aandelen mogen de waarderingen dan aanzienlijk omlaag hebben gebracht, kranten zijn nog steeds niet bepaald goedkoop. Volgens schattingen van zakenbank Morgan Stanley worden Knight Ridder en DMGT verhandeld op negen maal de winst voor het komende jaar.

De waarderingen lijken voor een deel aan de hoge kant, omdat de winsten laag zijn. Maar zij zijn ook hoog omdat er genoeg potentiële kopers zijn. Daaronder bevinden zich niet alleen rivaliserende krantenconcerns die de bedrijfstak willen consolideren. Ook investeringsmaatschappijen tonen belangstelling. Een aantal daarvan heeft naar verluidt geboden op zowel Knight Ridder als Northcliffe.

Het is niet moeilijk te begrijpen waarom. Regionale kranten hebben veel karaktertrekken waar investeringsmaatschappijen dol op zijn. Het zijn vaak lokale monopolies en ze genereren een hoge omzet. Ze kennen een aanzienlijke operationele hefboomwerking, wat betekent dat een kleine stijging van de omzet een grote stijging van de winst oplevert. En er is dikwijls ruimte voor bezuinigingen. De Northcliffe-divisie van DMGT heeft winstmarges van zo'n 20 procent, tegen 35 procent bij een branchegenoot als Johnston, de op drie na grootste uitgever van regionale dagbladen in Engeland.

Maar als te koop aangeboden kranten aantrekkelijke kansen bieden, zijn er ook genoeg risico's. Hoe moet het als de doemdenkers gelijk hebben en de advertentie-inkomsten weglekken naar het web? En hoe makkelijk kom je weer van deze aanwinsten af? Zelfs als het bedrijfsmodel niet failliet is, kan het nog lastig genoeg zijn om een bedrijf als Northcliffe over een paar jaar weer te slijten, als zoveel mediaconcerns de sector inmiddels hebben verlaten.

Investeringsmaatschappijen hebben met dit soort problemen geworsteld toen ze interesse toonden voor andere bedrijfstakken die werden bedreigd door technologische veranderingen - met name de vaste telefonie.

Maar zij bulken van het geld en de ambitie. Misschien zijn ze bereid voor kranten een hoge prijs te betalen. Hoe dan ook, de verkopende partijen zullen er waarschijnlijk niet slechter van worden.

Fiona Maharg-Bravo

Voor meer commentaar uit Londen: www.breakingviews.com. Vertaling Menno Grootveld

    • Fiona Maharg-Bravo