Soul

Regisseur Pieter Kramer maakt bij het Ro Theater de muziekvoorstelling Soul, over het blanke verlangen om een swingende neger te zijn. In een afgetrapte gymzaal (prachtig decor van Guus van Geffen) komt een groep blanke burgers bijeen om zwart geschminkt een ouderwetse soulrevue na te spelen. Achterliggende gedachte is dat de Hollanders uit onvrede met hun eigen truttige arbeiderslevens, een wilder, vrijer, échter leven projecteren op hun zwarte broeders.

Roosendaal, 14/12/05. Repetitiescene uit "Soul" van het RO-Theater. Foto: Leo van Velzen/Nrc/Hb. Velzen, Leo van

Verder wil Kramer de ontroerende overgave van de amateurs in het verenigingsleven laten zien.

Deel twee bestaat uit een repetitie van de soulrevue, met veel soulhits uit de jaren zestig. Bijzonder is dat Kramer ervoor waakt alles te gelikt swingend over te laten komen. Deel 1 is een ver opgerekte proloog: we zien de soul-hobbyisten arriveren en zich schminken en verkleden. Meer gebeurt er niet. Kramer en zijn tekstschrijver Ton Kas hebben dit gedeelte eindeloos opgerekt.

Hun personages blijken nogal eenzame zielen, de hobbyclub is voor hen het sociale hoogtepunt van de week. Om de beurt vervelen ze de anderen met eindeloze zeurmonologen. Dat levert een mooi ballet op van vluchtende luisteraars en pratende achtervolgers. Een van hen is een militante automobilist die een tirade over het Nederlandse verkeersbeleid houdt, waarin we de hang ups van Ton Kas herkennen, zoals het gedweep met de BMW 7-serie. Nu heeft hij de zeer herkenbare prietpraat over verschillende personages verspreid.

T/m 10 jan Rotterdamse Schouwburg. Tournee t/m 12/3. Inl. 010-4046888 of www.rotheater.nl.