Politici kennen geen lange termijn

De oproep van Erry Stoové, topman van de Sociale Verzekeringsbank, om meer te investeren in kinderen (NRC Handelsblad, 13 december) bevat op z'n minst twee opmerkelijke aanbevelingen.

De eerste is dat investeringen in kinderen leiden tot een hoger geboortecijfer. En met meer kinderen houden we straks de AOW betaalbaar. Deze benadering is wel een erg economische. Alsof kinderen niet ook anderszins van waarde zijn voor onze samenleving.

De tweede aanbeveling die Stoové doet, is veel interessanter. Investeren in kinderen is een zaak van lange adem. Daarom roept hij op tot een langetermijnvisie, waarbij we investeringen in kinderen als renderend beschouwen.

Ik weet niet of er op dat punt al veel onderzoek is gedaan. Wel hebben de economen Maassen van den Brink en De Groot ooit onderzocht dat investeringen in onderwijs een fantastisch rendement opleveren. Eén jaar extra onderwijs voor alle Nederlanders zou de schatkist een jaarlijkse besparing van miljarden euro opleveren.

Het is daarom voor mij al sinds jaar en dag onbegrijpelijk waarom de overheid niet vol inzet op onderwijs, jeugdzorg, banen voor schoolverlaters en wijkopbouw. De kosten gaan dan wel voor de baat uit, ze vallen in het niet bij de bedragen die we later kwijt zijn aan o.a. uitkeringen, heropvoeding, resocialisatie en bestrijding van criminaliteit. Bovendien zijn onderwijs en werk de motor voor integratie, dus je slaat daarmee twee vliegen in één klap.

De rekensom is simpel, daar zit niet het probleem. Het is de langetermijnvisie, die in Nederland zoek is. Verschillende politici hebben mij verteld dat `Den Haag` niet verder kijkt dan de eigen neus. Aan de macht is de zapgeneratie, die liever hapklare brokken dan idealen tot zich neemt en uit is op snel resultaat. Als die geboortegolf van Stoové er komt, laten we dan ook meteen investeren in een nieuw type politicus.