Foute interpretatie van Karel ende Elegast

Dat Robert Anker in een artikel over de tijdgeest in het Nederlandse proza (Opinie & Debat, 17 december) ongeveer eenderde aandacht besteedt aan samenvatting en analyse van eigen werk en dat hij daarbij terloops zijn gram tracht te halen op enkele critici van zijn roman Hajar en Daan is tot daaraantoe. Maar met zijn interpretatie van de beginwoorden van Karel ende Elegast slaat hij de plank volledig mis. 'Fraeye historie ende al waer' betekent niet, zoals Anker schrijft: 'een mooi verhaal en het is allemaal waar gebeurd'. Als neerlandicus had hij moeten weten dat `fraeye` is afgeleid van het Franse `vrai`, een woord dus dat hetzelfde betekent als `waer`. De middeleeuwse verteller een `chroniqueur` juist in hart en nieren wil hier niets anders dan het waarheidskarakter van zijn verhaal benadrukken. Voor zijn betoog over de `esthetische wetten die alle kunst regeren` had Anker een voorbeeld moeten kiezen volstrekt tegengesteld aan Karel ende Elegast. In de periode rond 1200 zou hij zo'n voorbeeld echter onmogelijk hebben kunnen vinden.