“De teamgeest moet terugkeren in Team Nederland'

Wouter Bos maakt het zichzelf en zijn lezers niet moeilijk in zijn boekje Dit land kan zoveel beter. Hij verdeelde het in twee hoofdstukken.

Het laatste hoofdstuk handelt over de toekomst van Nederland.

Het eerste hoofdstuk handelt over wat daaraan voorafging. Het leven van Wouter Bos.

Hoe Nederland aan hem is gekomen en waarom Nederland zonder hem niet verder kan, zo ongeveer. Een simpele structuur die geen kiezer zal afschrikken.

Lastige woorden als kunst en cultuur, poëzie, wetenschap en wijsheid komen in zijn boekje niet voor. Die zijn door oud-links uitgehold, door Paars vermoord en door Balkenende begraven, dus Bos kán ze niet eens kennen.

Toch bleef er, eigenaardig genoeg, één antiek woord door zijn hoofd spoken. Het moet hem al in de wieg als muziek in de oren hebben geklonken. Bos hoeft zijn mond maar open te doen of het rolt er onmiddellijk uit.

Het woord solidariteit.

“Solidariteit blijft een bindende factor van grote betekenis', lezen we op bladzij 82 van het boekje.

“Ik moest in Engeland een lezing houden over solidariteit', begint bladzij 84.

“Ook saamhorigheid speelde een rol bij de totstandkoming van solidariteit.' “Wie met iedereen solidair is, is uiteindelijk met niemand solidair.' Aldus bladzij 86 en bladzij 116. 't Spreekt elkaar een beetje tegen, maar dat zijn we van Wouter Bos gewend.

Wouter is immers geen bolleboos, Wouter is een knuffel.

Ik geef maar een kleine keus, lezer, uit zijn aanroepingen van de solidariteit. Ook verder wemelt het in zijn boekje van de zachte krachten, nu eens aangeduid als de kunst van het samenleven, dan weer als de dynamiek van de hoop, het tegengaan van de neerwaartse spiraal, bindend leiderschap of lotsverbondenheid, stuk voor stuk mooie zaken waar geen knuffelgrage kiezer tegen kan zijn. 't Wonderlijke talent van Wouter Bos schuilt daarin dat hij al dit moois aanprijst zonder zich één kwaad woord te veroorloven over het bedrijfsleven, de economen, de aloude uitbuiters en andere vijanden van de solidariteit. 't Is knap.

Een vriendelijk wereldbeeld, eentonigheid en niet-moeilijk-doen - wie verbaast zich nog dat Wouter Bos in de peilingen zo'n enorme knuffel werd?

“Aan valse zekerheden hebben de mensen uiteindelijk niets.' “Om het zelfvertrouwen weer terug te brengen hebben mensen hoop en houvast nodig.' “Integratie gaat niet vanzelf.' “De globalisering kan de lotsverbondenheid, als basis onder de solidariteit, versterken.' Prik in het boekje van Bos en je stoot op een reusachtig aforisme.

Zoals je wéét dat Balkenende vanachter een vroom masker zijn goddeloze agenda afwerkt, zo weet je ook dat Bos over een echt braaf gezicht beschikt en niet eens weet heeft van een geheime agenda. Slechte mensen, absurde krachten, manipulerende belangengroepen en marionetten komen niet voor in zijn wereldbeeld. Hoogstens is er sprake van enkele grappige stoeipartijtjes tussen marktwerking en solidariteit. Beheersbaar. Door hem, Wouter Bos.

Of we na Harry Potter zoveel beter af zullen zijn met een nieuwe moeder Teresa?