Onkies?

“En, werkt de verdoving al een beetje?“ vraagt de tandarts. Mijn ontstoken kies moet eruit, vier uur 's middags, een spoedklus.

Het valt hem op dat de buitendeur van de tandartsenpraktijk nog openstaat. “Die doe ik even dicht“, zegt hij. “Het is zo vervelend voor de mensen in het gebouw, al dat gegil en het geluid van brekende kiezen.“

Hij grinnikt, hij houdt wel van een goede grap.

De assistente lacht nu ook. “Maak je niet druk“, zegt ze. “Ik heb al gekeken. Er is niemand meer in het gebouw. Je mag zo hard gillen als je wil!“

    • Stefan Heijdendael