Huisartsen onzeker over inkomsten

Artsen klagen dat verzekeraars hun computersystemen niet op orde hebben. Ze vrezen inkomsten mis te lopen, ondanks de voorschotten die zorgverzekeraars hebben toegezegd. “Ik slaap er niet van.“

Huisarts Bonda uit Den Haag vreest dat ze straks haar assistent en hypotheek niet meer kan betalen. “Ik slaap er niet van“, zegt zij. Sinds de invoering van het nieuwe zorgstelsel begin dit jaar, verkeert ze in onzekerheid over de betalingen.

De Landelijke Huisartsen Vereniging (LHV) trok gisteren aan de bel, omdat een heleboel verzekeraars de declaraties van de huisartsen niet aan zouden kunnen. De zorgverzekeraars en de minister van Volksgezondheid vinden dat de huisartsenvereniging veel te makkelijk en vooral veel te vroeg klaagt. Zij verwijten de LHV stemmingmakerij.

Het nieuwe zorgstelsel is pas vier dagen oud. Huisartsen moeten dit jaar van elke patiënt weten bij welke maatschappij hij verzekerd is om bij de zorgverzekeraar elektronisch geld te kunnen declareren. Maar omdat verzekeraars hun computersystemen niet op orde zouden hebben, weigeren zij volgens de huisartsen, de helft van alle ingediende declaraties.

Bonda heeft dat zelf nog niet ondervonden, omdat ze nog helemaal niet aan de administratie is toegekomen. Maar ze zegt dat ze hem door de berichten van de huisartsenvereniging wel al behoorlijk zit te knijpen. Dit jaar is het onderscheid tussen het ziekenfonds en de particuliere verzekering opgeheven en is iedereen verplicht een basisverzekering af te sluiten.

Huisarts Van Abel uit Nijmegen denkt niet dat hij straks in grote financiële problemen komt, temeer daar verzekeraars alle huisartsen een voorschot hebben beloofd. Wel maakt boosheid zich ook van hem meester. “Wij hebben veel problemen met het accuraat krijgen van patiëntengegevens“, zegt hij. Patiënten die bij hem aankloppen, moet hij opzoeken in zijn computer. Vandaag kwamen er vijftien zieke mensen op zijn spreekuur. Bij acht meldde het computersysteem dat hun gegevens niet geactualiseerd waren.

Van Abel: “Dat betekent dat ik de kosten voor die patiënten niet kan declareren.“ Wie daarvoor verantwoordelijk is, weet de dokter niet. “Ik durf niet met de beschuldigende vinger naar iemand te wijzen.“

Zelf heeft Van Abel de afgelopen maanden zo veel mogelijk actuele gegevens van zijn patiënten in de computer ingevoerd. Die moeten overeenkomen met gegevens bij het zogeheten declaratieportaal van Vecozo, de intermediair voor declaraties van huisartsen bij zorgverzekeraars. “Daar gaat duidelijk iets mis“, zegt Van Abel. “Ik denk dat me dit geld gaat kosten.“

Sinds begin dit jaar krijgen huisartsen per patiënt 52 euro per ingeschreven patiënt en 9 euro per consult. Patiënten moeten hun huisarts doorgeven waar zij verzekerd zijn. Van de oude ziekenfondspatiënten weten huisartsen dat doorgaans wel, maar de voormalige particulier verzekerden moeten zij nu achter de vodden zitten. Want zonder hun verzekeringsgegevens kunnen de huisartsen niets declareren.

Huisarts Van Abel denkt dat het werkelijke declaratieprobleem pas tegen het eind van deze maand volledig zichtbaar zal zijn. Maar hij is er niet gerust op. “Wij huisartsen moeten dit probleem zelf op zien te lossen. Het is aan ons om ervoor te zorgen dat de gegevens ook werkelijk goed kloppen.“

“Maar“, zegt huisarts Bonda, “het levert allemaal enorm veel stress op. Dit is dan nog maar een administratief probleem. De sociale problemen zullen hier nog bovenop komen. Die kunnen veel erger zijn. Hoe gaan we straks bijvoorbeeld om met de mensen waarvan de computer zegt dat ze onverzekerd zijn? Ik kan deze patiënten straks geen hulp meer bieden. Dat is heel akelig. Ik heb het gevoel in de kou te staan.''

Ze weet nog niet hoe zij het probleem gaat oplossen. “Wij hebben in onze praktijk niet eens een behoorlijke internetverbinding. Ik moet thuis op mijn computer de gegevens van mijn patiënten invoeren. Het zal uiteindelijk wel goed komen, maar het levert enorm veel stress op. Ik heb het gevoel dat ik in de kou wordt gelaten. Vroeger hoefden we niets te declareren. Nu moeten huisartsen van alles zelf uitzoeken. Zo moeten wij ook nagaan of iemand een natura- of restitutiepolis heeft. Anders krijgen we onze rekeningen nog niet betaald. Iemand met een restitutiepolis krijgt de rekening zelf en moet het bedrag voorschieten en later zelf bij de verzekeraar declareren. Dat moeten je ook weer controleren.“

    • Antoinette Reerink