Het bestrijden van een politiek misverstand

Bij het Europees referendum liet de bevolking luid en duidelijk weten dat zij het in meerderheid niet eens was met het politieke establishment, het kabinet en de weldenkende meerderheid van de Tweede Kamer.

Het establishment zag deze uitslag volstrekt niet aankomen, en het had vervolgens geen flauw idee hoe er mee om te gaan. Bij zo'n grote vertrouwensbreuk lag het voor de hand dat het zich aan nieuwe verkiezingen zou onderwerpen. Dit is, meen ik, destijds bepleit door CDA-Kamerlid Atsma, en onlangs in deze krant van 24 december door Von der Dunk Sr. Ik ben het met hen eens.

In zijn column van 29 december meent J.L.Heldring nu ”een misverstand te bestrijden” door uit te leggen dat er geen enkele staatsrechtelijke noodzaak voor het kabinet was om af te treden, omdat er geen conflict was met de Tweede Kamer. Hij zou ook niet weten hoe de Kamer kan aftreden. Maar dat is helemaal niet waar het om gaat! Er was een politieke noodzaak om de mandaten te vernieuwen, en als men dat gewild had was er heus wel wat op te vinden.

Het is niet gebeurd en dat is een gemiste kans. In de verkiezingsstrijd zouden de partijen zijn gedwongen een standpunt in te nemen over Europa, nu waren zij niet eens in staat het aangekondigde debat te voeren: vermoedelijk hebben ze geen opvattingen over Europa, behalve dat het ons niet te veel mag kosten.

Ook Heldring zal het er mee eens zijn dat we daar de komende jaren niet verder mee komen.

    • J. S. Cramer