Bushalte

Columnisten van NRC Handelsblad hebben voor de website van deze krant videocolumns opgenomen in de tram- of bushalte voor hun eigen deur.

Frits Abrahams

In bushaltes wordt bar weinig tegen elkaar gezegd. Een `goedemorgen` of `komt `ie zo?` misschien, meer kan er niet van af. Het is zeker geen plek voor spontane oraties of getuigenissen. Als mensen daar zonder aanleiding tegen de wereld beginnen te praten, doe je liever even een stapje opzij. Om vervolgens de volstrekt oninteressante dienstregeling aan een nauwkeurig onderzoek te onderwerpen.

Columnisten van NRC Handelsblad zijn echter niet voor een kleintje vervaard. De afgelopen dagen namen negen van hen een videocolumn op in de tram- of bushalte voor hun eigen deur. Het project is Halte 2005/2006 gedoopt, waarbij elke columnist stilstaat bij de jaarwisseling en vooruitblikt naar het nieuwe jaar. In totaal levert dat achttien persoonlijke terug- en vooruitblikken op, korte filmpjes die allemaal te bekijken zijn op de website van NRC Handelsblad, www.nrc.nl.

Voor menig columnist is het een crime om voor de camera te moeten verschijnen. We heten immers niet allemaal Godfried Bomans en het is een stuk makkelijker om vanuit de beschutte tekstverwerker thuis het woord tot de wereld te richten, dan in een tochtige tramhalte je persoonlijke wensen en verlangens op straat te gooien. Maar ze deden het, alle negen. Van lijn 2 in de Amsterdamse binnenstad tot aan de dorpsbus in Berlicum lazen ze hun column voor aan de camera.

Het eerste resultaat is de videocolumn van Frits Abrahams, schrijver van de rubriek Dag op deze plek. Frits` mooiste moment van 2005 was de geboorte van zijn kleinzoon. Prachtig. Ontroerend ook. Maar zijn persoonlijke wens voor 2006 is een stuk banaler, geeft hij toe. Abrahams wil graag dat het Nederlands voetbalelftal komend jaar wint in Duitsland. Heel erg graag. Hij gooit zelfs zijn leeftijd in de strijd - “onze generatie heeft nog maar vier wereldkampioenschappen te gaan“ - en voelt zich niet te goed om zijn hoop te richten op die Grote Bondscoach in de hemel: “Lieve mensen, laat ons bidden.“

Hugo Camps zorgt voor de balans vanuit een eenzame bushalte in Knokke. In zijn terugblik op 2005 beschreef Camps nog de onmacht van president Bush “om de negers van New Orleans weer te laten zingen“. Maar voor 2006 heeft de Belgische schrijver maar één hartstochtelijke wens: dat Nederland - “tranendal aan de Noordzee“ - geen wereldkampioen voetbal wordt. “Want de hysterie die dan zou ontstaan, is de hysterie van een gesticht. Ik hoop dat douane en politie aan de Duitse grens alle Nederlanders terugsturen die zich met een oranje klomp op het hoofd getooid hebben.“

Dagelijks verschijnen er nieuwe videocolumns op www.nrc.nl/halte2006 1 januari: Frits Abrahams2 januari: Hugo Camps3 januari: Merel Roze4 januari: Janneke Wijkmans5 januari: Herbert Blankesteijn6 januari: Hans Beerekamp7 januari: Ewoud Sanders8 januari: Tamar de Waal9 januari: Wilfried de Jong

    • Marc Hijink