Pimps & ho's

Het antwoord op de vraag of een pooier het zal maken als de nieuwste hiphop-ster wordt in de (zoveelste) rapfilm Hustle & Flow weinig oorspronkelijk uitgewerkt. Een deel van deze voorspelbaarheid wordt opgevangen door de dialogen van debuterend regisseur Craig Brewer, die ook het scenario schreef. Die zitten vol met Tarantino-eske filosofietjes en onnavolgbare slang. Zelfs de ondertitelaar weet er soms geen raad mee. Voor een deel voldoet Hustle & Flow aan de clichés over pimps uit rapvideo's. Pooier Djay buit z'n `ho's' uit, steekt het meeste geld in eigen zak en leest hun streng de les.

De meest vrouwonvriendelijke actie komt op tweederde van de film als hij een van z'n hoertjes met kind en al 's nachts op straat gooit. Moet ze maar niet zo'n grote mond hebben. Toch heeft Djay ook behoorlijk wat charme die wat scherpe randjes van de stereotypes afhaalt. Hij is een klootzak, maar een aardige klootzak. Die charme werkt niet alleen in de film maar ook erbuiten, getuige de publieksprijs die de film won op het Sundance Filmfestival eerder dit jaar. Knipogen naar het Blaxploitation-genre – gele jaren-zeventig titels en een bijrol voor Isaac Hayes – kunnen niet verhullen dat de exploitatie nu geheel en al op de schouders van de vrouwen valt.

Hustle & Flow. Regie: Craig Brewer. Met: Terrence Howard, Anthony Anderson. In: 5 bioscopen.