Het beeld

Catherine Keyl (59) en Andries Knevel (53) zijn de gezichten van Nederland 1. De jongere Anita Witzier (Memories) en Derk Bolt (Spoorloos) presenteren programma's waar nog meer mensen naar kijken, maar Keyl en Knevel maken voor respectievelijk ouderenomroep MAX en EO invloedrijke, qua bereik goed scorende praatshows. Beide ijdeltuiten worden gehoond en geminacht door de linkse kerk – de satirici op Nederland 3. Toch representeert de confessioneel-seculiere coalitie Knevel-Keyl precies het oudere, provinciale Nederland dat Ayaan Hirsi Ali zo treffend typeert als ,,Het Land van Ooit''. In roerige tijden bieden hun programma's asiel aan de zich door globalisering en individualisering bedreigd voelende Hollandse meerderheid.

Naast zijn functie van EO-directeur redigeert en presenteert de christelijk-gereformeerde theoloog Knevel samen met de progressieve NCRV-dominee Jacobine Geel wekelijks op zaterdag in coproductie Debat op 1 over levensbeschouwelijke dilemma's en solo op dinsdag Het elfde uur. Daarin zijn de gasten steevast een politicus, iemand die een sociaal onderwerp aankaart en een evangelische `gristen'. Gisteren liepen die functies door elkaar bij ChristenUnie-leider André Rouvoet, een bekeerde alcoholist en iemand van een actiegroep van vrouwen die spijt hebben van een abortus. Knevel leidt de gesprekken met groot vakmanschap en meer relativering en humor dan zijn vijanden hem toeschrijven. Hij vertelde deze week in Keyls programma dat hij had geoefend om niet meer met een vinger, maar met zijn gestrekte hand naar gasten te wijzen en dat hij een kleinere tafel had laten maken om in een gesprek met premier Balkenende meer intimiteit te bereiken. Tegenover geestverwant Rouvoet, die een ,,seculiere dictatuur'' vreesde, speelde Knevel met succes advocaat van de duivel, door te stellen dat op dat gebied christenen zelf ook heel wat boter op het hoofd hadden.

Knevel is beter in politiek en geloof dan in human interest, dus voelde hij zich aanvankelijk matig op zijn gemak als hoofdgast van MAX & Catherine, de opzettelijk trage, bijna dagelijkse vooravondshow van Keyl, die zich nu echt de Nederlandse Oprah Winfrey mag noemen. Omdat Knevel ooit in een interview had gezegd meer van hoge hakken te houden dan van ,,pleegzuster-bloedwijnschoenen'', hield de gastvrouw hem demonstratief haar voet onder de neus. Ook haar compleet vrouwelijke redactie had Knevel op hakken ontvangen. Kijk, dat is leuke televisie, net als de 18-jarige Marije Knevel, die met gepiercete wenkbrauwen Ivo Opstelten interviewt over haar vaders droom ooit burgemeester van Rotterdam te worden. Keyl, die elke dag een andere prominent van boven de vijftig ontvangt, is beter met mannen dan met vrouwen. Een dag later vond ik haar gepeuter aan het huwelijk van Willeke van Ammelrooy gênant en hypocriet.

De combinatie Keyl & Knevel werkt daarentegen voortreffelijk. Zij ging al eens voor Knevel op zoek naar God, maar kon Hem niet vinden; hij bekende haar gisteren Bourgondische trekjes en dat hij bij de EO wel eens gekscherend ,,Allah'' wordt genoemd. Beiden mag ik vaker wel dan niet, al lijkt Catherine's redactie sterker dan de vaak blunderende presentatie; Allah doet alles zelf.