Het beeld

Belgische politieofficieren zijn topkandidaten in survivalprogramma's. Inspecteur Silke moet nog een beetje uit de verf komen in het middeleeuwse armenhuis van Oberon (TROS), maar gisteren won rechercheur Marnix (37) de finale van Expeditie Robinson 2005 (Talpa), nadat een dag eerder de hoofdprijs van de kloon Terra incognita (Net5) naar commissaris Patrick (37) was gegaan.

Die Vlaamse hegemonie begint een beetje een probleem te worden voor de formule. Omwille van de kosten worden dure reality shows steeds vaker als coproductie opgezet, met een gelijk aantal kandidaten uit beide landen. Het leidt tot misverstanden, waarbij de individualistische en arrogante Hollanders vaak stuklopen op de Belgische groepscohesie. In beide programma's haalde geen enkele Nederlander de finale en was er sprake van nationale complotten en wantrouwen tegen mensen uit het andere land. Het lijkt niet goed voor de kijkcijfers, dus moeten er of weer programma's komen met alleen Noord- of Zuid-Nederlanders, dan wel een opzet die de Vlaamse deelnemers met een handicap laat beginnen.

Die Patrick en Marnix – in reality shows worden achternamen geschuwd als de pest – zijn sympathieke, zachtmoedige helden met het uiterlijk van een Philippe Léotard of Patrick Dewaere in een Franse policier en een hoog ontwikkeld gevoel voor rechtvaardigheid en solidariteit. De ook fysiek sterke winnaar Marnix is een bewonderaar van wielervedette Lance Armstrong, die net als hij kort geleden nog aan kanker leed.

Op de een of andere manier zie ik Marnix of Patrick geen verhoor afnemen volgens de methode `good cop, bad cop', zoals ik ook niet snel een Nederlandse inspecteur van politie aan Expeditie Robinson zie deelnemen. De privé-roerselen van politiemensen vinden wij misschien niet zo geschikt om aan de grote klok te hangen, maar toch gebeurt dat steeds vaker, en dan om minder verheugende redenen.

We zagen agenten huilen bij het proces tegen Mohammed B. en gisteren oordeelde de Haagse rechtbank dat de rechercheurs die een Turkse vrouw door een beestachtig verhoor tot zelfmoord hadden gedreven, door die uitkomst al genoeg gestraft waren. Ook kwam Zembla (VARA/NPS) met nieuwe details over de persoonlijke betrokkenheid van politiemensen bij het falende onderzoek naar de Schiedamse parkmoord.

Zo was een van de vier in de eerste dagen na de moord genegeerde tips die direct wezen naar de echte dader Wik H. afkomstig van een agente wier broer met hem bevriend was. Moet kunnen, als je zo'n tip dan ook maar serieus neemt. Vervolgens onthulde Zembla dat de aandacht zich exclusief op de verkeerde verdachte richtte, nadat deze Cees B. een zoontje van een politieman met geld tot seksuele handelingen had geprobeerd te verleiden. Het is een kleine wereld, Schiedam en omstreken. Wat Zembla niet meldde, maar wel eerder Kruispunt (RKK), is dat de moeder van het door twee rechercheurs nogal hardhandig verhoorde medeslachtoffer jongetje Maikel, zelf ook werkt bij de politie Rotterdam-Rijnmond. Een naar binnen gekeerde cultuur, tunnelvisie: misschien moeten ook Nederlandse politiemensen eens hun blik verruimen door deelname aan een televisieprogramma in Maleisië of Thailand.