De prijs van Ahold

Schikken is beter dan procederen. Aholds topman Moberg en advocaat en bestuurder Wakkie hebben het slim gespeeld. Door het schikkingsakkoord dat het supermarktconcern gisteren wereldwijd trof met zijn gedupeerde aandeelhouders wordt afgerekend met een boekhoudfraude die een paar jaar geleden het voortbestaan van de Zaanse onderneming bedreigde.

Na het bekend worden van de omvang van het financieel avonturisme van de toenmalige Ahold-bestuurders daalde de aandelenkoers scherp. Beleggers leden grote verliezen en eisten financiële compensatie. Liever dan hier een eindeloos juridisch gevecht over te voeren, besloten Moberg en Wakkie de zaak voor 1,1 miljard dollar te schikken. Dat wordt algemeen als hoog gezien, maar gelet op de schade, de claims en de te verwachten kosten van toekomstige rechtsprocedures is het een bedrag waarmee Ahold niet ontevreden mag zijn. Er was bijna vijf keer zoveel geëist. Een daverende rel is tegen een redelijke prijs afgekocht. Ahold heeft het geld in kas. Zorgen hoeft het daarover niet te hebben.

De schikking past in het beleid dat de concerntop na de boekhoudaffaire heeft gevoerd: financiële sanering en vertrouwensherstel. Ahold viel als internationaal bewonderde multinational van een voetstuk. De vertrouwensbreuk met beleggers, klanten, banken en personeel was een feit. De concerntop heeft er verstandig aan gedaan om veel in vertrouwen te investeren. De schikking is daarvan het laatste bewijs. Vertrouwen vertrekt te paard en komt te voet – maar met geld erbij gaat het sneller. Bezien in termen van geloof in het concern is de schikking haast een koopje. Vertrouwen is immers in wezen onbetaalbaar. De door boekhoudschandalen getroffen Amerikaanse bedrijven Enron en Worldcom waren aanzienlijk duurder uit.

Des te onbegrijpelijker is het dat Aholds accountant Deloitte Touche Tohmatsu buiten de schikking blijft. Dit internationaal werkende kantoor kan rekenen op een rechtszaak, omdat naar de mening van een aantal vasthoudende Amerikaanse beleggers Deloitte medeverantwoordelijk is voor Aholds financiële wanbeheer. Dat moet feitelijk nog blijken, maar vaststaat dat er veel vragen zijn over Deloitte's rol. Ook een accountant moet het hebben van vertrouwen. Reputatieschade is er al. Een slepende juridische procedure zal Deloitte geen goed doen, maar het recht moet uiteraard zijn loop hebben.

Is het laatste woord over de kwestie-Ahold hiermee gezegd? Geenszins. In een strafzaak voor de Amsterdamse rechtbank moeten de ooit bewierookte Ahold-topman Van der Hoeven en drie andere bestuurders zich voor hun daden verantwoorden. Dan lopen er nog onderzoeken van de Autoriteit Financiële Markten (de Nederlandse beurswaakhond) en van de Amerikaanse justitie. Met deze instellingen is het lastiger schikken dan met de aandeelhouders.

Vanochtend maakte het bedrijf zijn kwartaalcijfers bekend. Die zagen er niet slecht uit. Topman Moberg sprak van ,,een goed kwartaal'', woorden die de problemen echter niet verhullen. Wat nog steeds ontbreekt, is een heldere strategie voor de toekomst. Beleggers zullen dat vroeg of laat afstraffen. Dat zou dan de echte prijs zijn die Ahold voor zijn verleden moet betalen.