Walter Gibbons

Walter Gibbons was midden jaren zeventig een geducht DJ in Galaxy 21, een New-Yorkse `after hours'-tent waar collega-DJ's zich na werktijd heen spoedden om zijn duivelskunsten achter de draaitafels te aanschouwen.

Het waren de hectische, creatieve hoogtijdagen van het doorgaans verkeerd begrepen genre disco. Walter Gibbons stond mee aan de wieg van het remix-fenomeen. Van Ten Percent, een niet al te opvallend liedje van de groep Double Exposure, bouwde hij een bijna tien minuten durende dansvloerstomper, een drager van de uitgestelde extase en de jubelende bevrijding die de beste disco kenmerkt. Het werd de eerste commercieel verkrijgbare 12-inch-single.

Vervolgens kreeg Walter Gibbons van Salsoul, destijds het leidende discolabel, toegang tot de `multitrack'-tapes, zodat hij nog dieper in kon grijpen in de structuur van de liedjes. Hij liet hele coupletten weg als die hem niet aanstonden en versterkte doorgaans het ritmische skelet, met terechte aandacht voor de rol van de percussie.

Toen Gibbons, als herboren christen, weigerde om zich nog langer te bemoeien met liedjes van een al te profane inhoud, geen zeldzaamheid in het libertijnse discoklimaat, was het met zijn carrière snel gedaan. Hij werkte nog mee aan aan invloedrijke platen van onder anderen Arthur Russell eer hij in 1992 bijna vergeten stierf aan aids.

Mixed With Love bevat drie cd's, tot de rand toe gevuld met schitterend, historisch belangrijk voer voor de dansvloer. Zelfs zeer matige en kitscherige werkjes als de fout-Europees klinkende nummers van Cellophane en de countrybewerkingen van de Robin Hooker Band bracht hij nog tot leven.

Maar het gaat natuurlijk om de klassieke nummers van Loleatta Holloway, Salsoul Orchestra, Love Committee en Anthony White. Dit is de muziek die Madonna had moeten bestuderen eer ze begon aan haar halfslachtige Confessions On A Dance Floor.

Walter Gibbons/diverse artiesten: Mixed With Love, The Walter Gibbons Anthology (Suss'd)