Studiehuis 3

Onder de vlag van het Studiehuis zijn, zoals Leo Prick schrijft, een aantal verschillende veranderingen in één keer ingevoerd. Bij alle terechte kritiek op het onhaalbare ideaal van de zelfwerkzame leerling (onhaalbaar in een klas met dertig kinderen) moeten we niet vergeten dat `Het Studiehuis' ook iets goeds gebracht heeft, namelijk een veel zinniger pakketkeuze.

Na de mammoetwet kozen leerlingen op het VWO maar zeven vakken en daarmee sneden ze veel te vroeg allerlei wegen naar de toekomst af. Nu kunnen ze hun pakket heel precies samenstellen. Door een `heelvak' of een `deelvak' te kiezen kunnen ze bepalen hoe ver ze zich in een vak willen verdiepen. De vakkenpakketten zijn veelzijdiger en rijker geworden en leerlingen zijn breder toegerust.

Juist deze deelvakken dreigen nu in de herziening van het studiehuis te sneuvelen en dat is jammer. Er wordt schamper gedaan over de deelvakken Frans en Duits, waarin leerlingen tekstbegrip wordt bijgebracht zonder dat ze getoetst worden op spreken en schrijven. Maar deze deelvakken zijn juist een verworvenheid: zo kan gegarandeerd worden dat ook de leerlingen zonder talenknobbel zich later kunnen redden met het lezen van wetenschappelijke bronnen of zakelijke correspondentie in die talen. Mutatis mutandis geldt hetzelfde voor het deelvak wiskunde. Helaas gaat juist aan deze verworvenheid getornd worden door de minister, terwijl ze de onzinnigheden van het Studiehuis ongemoeid laat.