Column

Niet best!

Eindelijk! Het herfst! Druilregen, bliksem, stevige storm, natte sneeuw, tweeduizend kilometer file, stilstaande treinen en met paraplu's vechtende mensen. Heerlijk! Het begon donderdagnacht. Ik reed terug uit Eindhoven, waar ik twee weemoedvoorstellingen op voor mij historische grond had gespeeld. Waarom weemoed? Omdat de Globezaal van de stadsschouwburg gaat sluiten. In die zaal heb ik heel veel kilometers liggen. Vooral zenuwkilometers in mijn begintijd. Onzekere jongen beklom toen met een cabaretgroepje het behoorlijk heilige podium. Veel grote namen hadden daar gestaan. Publiek moest door mij nog veroverd worden. De eerste keer zaten er twaalf, daarna honderd en het jaar daarop was het telkens uitverkocht. Vijfhonderd per keer. Eerst een weekend, later een week! Een week geluk.

Was er nu lang niet geweest. Speelde de laatste jaren in de grote schouwburgzaal, maar toen ik vorig jaar hoorde dat de Globezaal ging sluiten, vroeg ik beleefd of ik nog een avondje... Het mocht!

Na zestien jaar terug! De kleedkamer rook nog hetzelfde en de rare ijzeren trap naar het podium was er ook nog steeds. Het zaaltje zelf was niet veranderd. Dezelfde stoelen. Zo gedateerd dat ze weer bijna hip zijn. Donderdag puilde het twee keer uit en ik was gelukkig. Zielsgelukkig omdat ik weer even dertig was. Ik was weer even de Youp van toen. De jongen net verliefd op het vak waar ik inmiddels jaren mee getrouwd ben. Ik swong toen. Swongen bestaat niet, maar in de poëzie van de herinnering mag alles! Donderdag swong ik weer. En het publiek vonkte mee. Snelle zaal. Goed publiek!

Soms valt alles samen in je hoofd. Lelijk weer en ondefinieerbaar geluk. Het kan niet hard genoeg regenen. Laat het maar tochten en waaien. Ik wil striemende regen hard op mijn bril. Doorweekte jas en dito broekspijpen. De haard moet aan. Koffiegeur in een zwijgend huis. Terwijl ik dit stukje tik, weet ik dat ik naar Beverwijk mag! Beverwijk! Een droom. Guur herfstweer en dan letterlijk onder de rook van de Hoogovens je kunstje vertonen. Ik hoop dat het een beetje smogt en dat ik mensen in een poncho bij een friteskraam zie staan. En bij die friteskraam moeten ze hele vieze dingen eten. Iets frikandellerigs met heel veel kledder. Vette kledder. En laten ze er maar een lauwe sinas bij drinken.

Ik schuif mijn auto richting Velsertunnel, hoor over het kinderachtige politieke geneuzel van Hirsi en Hans. Het gaat over wel of geen bijzonder onderwijs. Tussendoor meldt de aardige Monique van der Ven namens UNICEF dat onderwijs in de derde wereld sowieso bijzonder is. Dus waar zeuren we over? Mijn auto gaat meter voor meter en de verkeersinformatie vertelt dat het alleen maar erger en erger wordt. Bij Rotterdam en Hoevelaken moeten de automobilisten rekening houden met overnachtingen. Er gaan voedselpakketten die kant uit. Ik hoop op de eerste uitgedroogde filedoden. Romantisch.

Ik wil nog een toefje slagroom op de treurigheidstaart en krijg die door de mededeling dat de vijfde Beatle Georges Best is overleden. Heerlijk nieuws. Hij was 59 en zijn lever waarschijnlijk iets jonger. Hij had al een tijd een inruillever omdat hij zijn eigen lever iets te stevig getest had. Best is een jeugdheld die prachtig ten onder is gegaan aan drank en vrouwen. Ik vertel mijn kinderen de beroemde anekdote dat hij met een of andere beeldschone miss het bed deelde en dat op datzelfde bed zijn gokwinst van 60.000 Engelse ponden in contanten lag. Hij had bij de roomservice een fles uiterst dure champagne besteld. De ober die deze fles en twee glazen bracht vroeg aan de voetballer: ,,Meneer Best, waar ging het mis?''

Paar weken geleden balanceerde hij al op het randje. Hij redde het, werd ontslagen uit het ziekenhuis en gaf bij thuiskomst een onbedaarlijk heftig feest. Hij dronk op dat feest zoveel dat hij binnen een paar dagen weer in hetzelfde ziekenhuis in dezelfde coma lag. Prachtige treurigheid. Past bij het weer, de herfst, de tunnel, de Hoogovens en mijn keihard werkende ruitenwissers. Alle sport moet dit weekend worden afgelast en iedereen moet bij zijn schoonouders op visite. Schoonouders met beslagen ramen!