Blauwbaard, maar dan als lieve schat

In het Schauspielhaus van Frankfurt gaat volgende week het toneelstuk Blauwbart - Hoffnung der Frauen in première. Blauwbaard is de bijnaam van de ridder Raoul uit het sprookje Barbe-bleu uit het vertellingenboek Contes de ma Mère (1697) van de Franse schrijver Charles Perrault. Blauwbaard is een rijk man die een kasteel bezit, maar die gruwelijk onaantrekkelijk eruitziet. In de nieuwe versie van schrijfster Ulrike Krickau is Blauwbaard echter niet de vrouwenmoorder, maar juist de hoop van de vrouwen, zoals de ondertitel van het Duitse stuk aangeeft. In het oorspronkelijke sprookje vermoordt Blauwbaard de vrouwen die uit nieuwsgierigheid de geheime kamer van zijn kasteel binnengaan.

Actrice Dea Lohert bezit geld noch macht. Blauwbaard verdient zijn schaarse geld met de verkoop van damesschoenen. Deze droomvoorwerpen van vrouwen geven hem een sterke positie.

De vrouwen uit het stuk gaan verder dan alleen het verlangen naar schoenen, zij projecteren hun dromen en wensen op Blauwbaard.

Zijn kasteel met de geheime kamer is niet de plaats van moord en dood, maar van diepe verlangens. In zijn diepste innerlijk is hij een ideale man, een man zoals alle vrouwen zich dromen.

Het stuk wordt geregisseerd door Andreas Kriegenburg. In 1997 maakte hij voor het Rezidenz Theater in München al een eerste versie met de acteur Al Bundy in de rol van Blauwbaard.

De première van Blaubart - Hoffnung der Frauen vindt plaats op 26 november aanstaande.