Bartoli's grootste kracht is puurheid

Ze komt, zingt en overwint. Jaar in jaar uit oogst de wereldberoemde Italiaanse mezzosopraan Cecilia Bartoli uitzinnige ovaties in het Amsterdamse Concertgebouw, en altijd weer komt ze met verrassende programma's. Haar stem is relatief klein, maar haar talent is ongeëvenaard en haar virtuoze techniek overstijgt alle grenzen.

Toch is de grootste kracht van deze Italiaanse prima donna haar puurheid. Ondanks al haar succes zingt Bartoli met het enthousiasme en de spontaniteit waarmee ze ooit, roerend in de soeppan in de keuken, de zanglessen van haar moeder moet hebben opgezogen.

In het Concertgebouw presenteerde ze haar nieuwste project, dat in september op cd verscheen en waarmee ze nu al 2 Diaposons dOr en een Choc du Monde de la Musique in de wacht sleepte: `Opera Proibita', verboden opera's uit het vroeg 18e eeuwse Rome, waar de paus alles wat riekte naar wereldlijk vermaak had verboden. Daarom zochten componisten als Händel en Scarlatti er hun toevlucht in het schrijven van indrukwekkende oratoria, die wat betreft schoonheid, drama en gevoel niet onder deden voor de opera. De meeste aria's werden geschreven voor vrouwenstem. Maar omdat vrouwen niet in het openbaar mochten optreden, werden ze gezongen door castraten. Bartoli steekt haar mannelijke voorgangers naar de kroon met verpletterende stemacrobatiek, maar voegt daar warmbloedige en uitgesproken vrouwelijke elementen aan toe. Alles wat ze zingt komt recht uit haar hart, zodat zelfs de acht wereldpremières op haar cd, waarvan er nu enkele live klonken, herkenbaar en vertrouwd overkomen. Bloedstollend mooi klonk ondermeer de Scarlatti-aria `Caldo sangue', terwijl de onstuitbare Bartoli het onmogelijke mogelijk maakte in spetterende aria's als `Disserratevi, o porte d'Averno! van Händel.

Concert: Cecilia Bartoli, mezzosopraan, m.m.v. Orchestra La Scintilla. Aria's uit Italiaanse oratoria van Händel, Scarlatti en Caldara. Gehoord: 25/11 Concertgebouw Amsterdam.