Agressief beleggen voor dertigers

Wie nu 35 jaar is, gaat over dertig jaar op zijn 65ste met pensioen. Althans fiscaal gezien. Dus onder meer qua aftrek van betaalde premies van je belastbare inkomen. Je mag best eerder stoppen met werken, maar de overheid beloont dat niet met fiscale voordelen. Sterker: je hoeft in je leven helemaal niet (tegen betaling) te werken, als je dat prefereert.

Maar niemand kan voorspellen hoe de wereld er rond het jaar 2035 uit zal zien. Hoe de economie in Europa er op dat moment voorstaat. En hoe de economische situatie op dat moment in Nederland is. Zijn wij en onze (klein)kinderen dan welvarender dan nu? Dat zit er niet in, lijkt mij. Wanneer miljarden mensen in de Aziatische landen (China, India, Vietnam, de Korea's) meer activiteiten naar zich toetrekken en zelf ontwikkelen, moet dat ten koste gaan van de welvaart in onder meer de VS en Europa. We zijn dan straks armer dan nu. Niet écht arm, maar minder vanzelfsprekend rijk.

Mensen van onder de veertig kunnen zich amper voorstellen wat minder welvaart inhoudt, uitzonderingen daargelaten. Dat verklaart hun ontspannen houding in geldzaken en het gemak waarmee ze schulden aangaan. Dat mag iedereen zelf weten, maar dan moet je in 2035 niet klagen over je beperkte armslag en anderen de schuld geven. Je bent zelf verantwoordelijk voor je (financiële) toekomst en pensioen.

Daarom is het verstandig om naast de AOW en je eventuele aanvullende pensioen een reserve op te bouwen, door periodiek een bedrag opzij te leggen en er vanuit te gaan dat je 95 jaar kan worden. Je hebt dan voor je 65ste dertig jaar de tijd om een reserve op te bouwen en daarna ook dertig jaar om daarop in te teren. Het is de vraag of je in dertig jaar voldoende kan opbouwen om er vervolgens dertig jaar lang op in te teren. Waarschijnlijk niet.

Daarom moet je kiezen voor een reserve die na je 65ste (hopelijk) doorgroeit, en waaruit je af en toe een flinke hap kan nemen om van te leven. Aandelen liggen dan voor de hand. Veel aandelen. Dat noemt men, om het risico aan te geven, agressief of offensief beleggen. Dat is een breuk met de bekende beurswijsheid dat je (risicovolle) aandelen en (zogenaamd veilige) obligaties aan moet houden volgens een formule. Die luidt: je trekt je leeftijd af van het getal 100, en de uitkomst geeft het percentage aan dat je in aandelen kan zitten. Dus mag een pasgeboren baby alle schenkingen van zijn familie en vrienden in aandelen stoppen. Een 35-jarige bezit 35 procent obligaties en 65 procent aandelen, een 65-plusser 65 procent obligaties en 35 procent aandelen en iemand van 95 jaar (dat kon je ook zien op de Dag van het Aandeel) kiest voor 95 procent obligaties.

Hoeveel rendement en zekerheid bieden obligaties tegenwoordig? De rente is laag en de koersen kunnen bijna niet verder omhoog. Dat zijn geen echte groeihormonen meer, wanneer je nu wilt kopen. Dat ligt anders voor beleggers die hun obligaties zeg tien jaar geleden kochten. Maar met zulke overwegingen houdt de starre formule geen rekening.

Je kan kiezen voor een lossere strategie en je AOW en pensioen zien als twee levenslange obligaties die uitkeren tot je overlijdt. Die bieden een vast inkomen, maar mogelijk geen dekking tegen inflatie. Zeker niet wanneer je nu al denkt aan het jaar 2065. Je moet eigenlijk nu al wat doen om je inkomen tot dat jaar op peil te houden. Dan heb je meer aan aandelen dan aan obligaties en spaarrekeningen. Dat lijkt overdreven, maar wat is er makkelijker dan regelmatig een vast bedrag in aandelen te stoppen?

Meerdere dertigers voelen wel voor aandelen, maar ze vinden de stap van sparen naar aandelen eng. En de banken stimuleren die overgang evenmin. Aandelen moeten immers in je verplicht (door de wetgever) samen met de bank op te stellen profiel passen, maar daar is een mouw aan te passen.

Je moet eerst begrijpen dat je via aandelen van ondernemingen meedeelt in het wel en wee van de (internationale) economie. En dat is precies wat je zoekt, voor de zeer lange, onbekende termijn. Het geeft dan niet zoveel waar ter wereld de economie floreert, als jouw ondernemingen daar succesvol actief zijn. Hetgeen ervoor pleit aandelen van internationals of dito beleggingsfondsen te nemen.