Onderwijs

In zijn bespreking van de essaybundel `Steeds minder lezen' (Boeken 4.11.05) begint Mark Duursma met het betuigen van medelijden met de PvdA-politici. Zij worden immers in enkele essays aangewezen als de voornaamste verantwoordelijken voor de huidige situatie van het Nederlandse onderwijs. Voor een antwoord op de vraag hoe dit allemaal kan en waarom er niets tegen gedaan wordt, verwijst hij naar mijn bijdrage aan deze bundel. Volgens Duursma staat daarin te lezen: `Talloze instanties, commissies en organisaties rondom het onderwijs zijn gebaat bij vernieuwingen, het houdt ze bezig'. Maar er staat: `Ten tweede bestaat er een enorme machtsstructuur van degenen die voor de instandhouding van de huidige situatie verantwoordelijk zijn. Daarmee bedoel ik zowel de besturen en de leiding van vele (niet alle) scholen als de talloze instanties, organisaties en commissies die zich van buitenaf met het onderwijs bemoeien en een zeer taai netwerk vormen'. Niet `vernieuwing' dus, maar juist `instandhouding'.

Deze bespreking is een voorbeeld van een trend: de verdedigers van de toestand noemen juist degenen die verbetering bepleiten `tegenstanders van vernieuwing' ofwel `conservatief'. De bedoeling is duidelijk: naar iemand die als `conservatief' bestempeld wordt, hoef je niet te luisteren. Vernieuwing is goed, om verbetering moet je niet vragen.