Oehoes zijn vreemdelingen

Engelsen verslinden de boeken over Harry Potter. En geef ze eens ongelijk. Maar de bruine neef van Harry's sneeuwuil Hedwig moeten ze niet.

Wij hebben helemaal niks tegen deze oehoes, klinkt het overal in Engeland. Maar ze zijn gewoon niet van hier. En ze hebben ook akelige eetgewoontes.

Sinds een jaar of tien wonen er oehoes in Engeland. Ze hebben een nest gebouwd in een rotsspleet op een militair oefenterrein. Daar mochten geen wandelaars naar binnen, dus bijna niemand wist van dat nest af. Het oehoepaar heeft intussen al twee dozijn jongen grootgebracht. Op een dieet van konijnen. En die jonge oehoes zitten nu overal in dat land.

De Engelsen zijn nu in rep en roer, want konijnen kunnen wel eens uitsterven. In Nederland zijn namelijk ook bijna geen konijnen meer. Die zijn doodgegaan aan een soort konijnengriep. En wat gaan die Engelse oehoes dan eten? Poezen en beschermde vogels, zoals korhoenders.

Engelsen houden erg van hun poezen. En ze houden ook van korhoenders - mits goed klaargemaakt.

De Engelsen, die het liefst zouden zien dat hun regering de oehoes opspoort en het land uitzet, zeggen nu dat deze vogels helemaal niet in Engeland thuishoren. Er zijn dan wel eens door de eeuwen heen oehoes in Engeland gezien, beweren ze, maar die waren vast ontsnapt uit volières. Oehoes, zeggen ze, zijn dus ongewenste vreemdelingen.

De Engelsen die oehoes juist wél welkom heten, geven toe dat oehoes daar heel lang niet voorkwamen. Maar dat kwam vooral doordat veel mensen ze heel eng vonden. Ze dachten dat de oehoe de Hedwig was van een heel slechte tovenaar. Daarom hadden ze de oehoes uitgeroeid. Uit bijgeloof. Stelletje dreuzels.

Sommige Engelsen zeggen dat het toch helemaal niks uitmaakt of de oehoe ooit in Engeland thuishoorde of niet. In de buurlanden kwam de vogel allang voor. En het komt wel vaker voor dat vogels opeens ergens opduiken. In 1877 was er bijvoorbeeld ineens een koereiger in Brazilië. Die was met een tropische storm vanuit Afrika komen overwaaien. Die koereigers zitten nu al in heel Amerika.

Turkse tortels hebben net zo'n soort kunstje uitgehaald. Honderd jaar geleden zaten er alleen nog maar Turkse tortels in Turkije en verder naar het oosten. Tot ze het in hun kop kregen om Europa te verkennen. In Nederland broedde in 1949 het eerste paartje. Vorig jaar stond hij op nummer acht van de vogels die mensen het meest in hun tuin zien. Als er wat minder poezen rondliepen, dan zag je ze vast nog vaker.