Grote staking legt Italië opnieuw plat

Het openbare leven in Italië lag vandaag volledig stil. Het is de zesde keer sinds het aantreden van het kabinet-Berlusconi dat de Italianen massaal het werk neerleggen tegen het beleid van de regering.

In vrijwel alle sectoren is voor een aantal uren het werk neergelegd om te demonstreren tegen de ,,grove fouten van de regering-Berlusconi'' en tegen de begroting 2006 die voorziet in een bezuiniging van 20 miljard euro.

,,We zijn gedwongen tot deze staking nadat we de regering op allerlei manieren hebben proberen te overtuigen om van koers te veranderen'', aldus G. Epifani, voorzitter van de grootste vakbond CISL. Volgens de vakbonden is de begroting nadelig voor arbeiders en gepensioneerden en is de financiële dekking niet solide, waardoor begrotingstekort en staatsschuld alleen maar groeien. De bonden protesteren verder tegen kortingen op de budgetten voor lokale overheden, voor de arme zuidelijke regio's en voor infrastructuur.

Ze eisen extra geld voor gezondheidszorg en willen dat zwartwerken en belastingontduiking serieus worden aangepakt. De staking begon na de ochtendspits om negen uur. In sommige regio's hebben de acties de hele dag geduurd, in andere vier uur. Postkantoren waren gesloten. Metro's, bussen en veel treinen stonden stil. Veerboten voeren niet en de tolstations op de snelwegen waren veelal onbemand. Luchtvaartmaatschappij Alitalia heeft door een werkonderbreking honderden nationale en internationale vluchten moeten schrappen.

Ook in de dienstensector werd gestaakt. Vuilnisophalers, bankpersoneel en docenten legden het werk neer. In ziekenhuizen deden artsen en verplegend personeel alleen het strikt noodzakelijke. En in het casino van het mondaine San Remo hebben de croupiers het werk tijdelijk neergelegd. Vanavond spelen veel operahuizen gratis requiems van Verdi en Mozart in protest tegen bezuinigingen op cultuur.

Juist op de dag van deze algemene staking heeft het Britse weekblad The Economist een dossier gepubliceerd onder de titel `Addio, Dolce Vita' (Vaarwel, zoet leven). Het stuk wordt veel besproken in Italië en somt de vele gebreken op van het land dat ooit bekend stond wegens zon, lekker eten, en luxe producten. Zo is de economische groei in Italië al vijftien jaar de laagste in Europa. Qua concurrentie staat het volgens het World Economic Forum op de 47ste plaats, net voor Botswana. De levenstandaard stagneert of daalt. Een achtergebleven infrastructuur, matig functionerende universiteiten, vele financiële schandalen zoals die rond Parmalat, hebben het land evenmin goed gedaan.