Eindelijk drinken als het uitkomt

Op de eerste avond dat in Britse pubs minder strenge sluitingstijden gelden, bleef het rustig op straat. Maar het binge-drinking moet nog komen.

Met onvaste tred zochten vannacht tegen 1.00 uur groepjes pubbezoekers hun weg huiswaarts vanuit Islington, een om zijn uitgaansleven bekende wijk in het noorden van Londen. Maar afgezien van een paar late bedelaars en enkele daklozen, die zich in portieken hadden uitgestrekt, was het rustig op straat op deze gure herfstavond. De meeste pubs waren toen al lang en breed dicht en politie was er nauwelijks te bespeuren.

Tot opluchting van de autoriteiten is een bacchanaal uitgebleven op de eerste avond waarop duizenden pubs in Engeland en Wales langer mochten openblijven dan tot 11.00 uur 's avonds. Een nieuwe wet breekt met de oude sluitingstijd, die al sinds de Eerste Wereldoorlog van kracht was. Voortaan kunnen op sommige plaatsen zelfs 24 uur per dag alcoholische versnaperingen worden gekocht.

De echte vuurproef voor de fel omstreden nieuwe wetgeving komt echter pas in het weekeinde, wanneer jongeren zich steevast in groten getale overgeven aan het zogeheten binge-drinking. Staande in de buurt van de tap gieten ze zich in hoog tempo vol met bier of sterkere alcoholische dranken, terwijl ze intussen hoe langer hoe rumoeriger worden. In totale dronkenschap zorgen ze vervolgens op straat vaak voor problemen.

Juist daarom vreest de politie de gevolgen van de versoepeling van de sluitingstijden. De Londense politiecommissaris, Sir Ian Blair, verklaarde een paar dagen geleden dat het 's nachts alleen maar meer mankracht van de politie vergt, terwijl die toch al onder zware druk staat. Dat betekent dat er overdag minder personeel overblijft voor het gewone politiewerk.

Drinkers die zich de komende weken op straat te buiten gaan, zullen in elk geval op geen enkele clementie van politie en justitie hoeven te rekenen. In het Noord-Engelse Newcastle, een stad waar ook graag diep in het glas wordt gekeken, is een speciale kliniek opgezet waar de politie dronken mensen enige tijd kan stallen.

Wat bezielt de Labour-regering om dan toch de nieuwe wet door te zetten? De hoofdreden is dat premier Blair en de zijnen hopen dat de Engelsen daardoor geleidelijkaan overschakelen op minder agressieve continentale drinkgewoontes. Daarbij denken ze niet aan de Noord-Europese mores, maar vooral aan die van Mediterrane landen, waar mensen vaak tot in de vroege uren met een glaasje ontspannen om de tafel zitten.

De voorstanders van de nieuwe maatregelen wijzen er op dat de nieuwe sluitingstijden minder revolutionair zijn dan ze op het eerste gezicht lijken. Slechts 1.121 gelegenheden van de in totaal circa 190.000 waar alcoholica verkrijgbaar zijn, krijgen een 24-uurs vergunning. Daaronder zijn maar 359 pubs, de overige zijn slijterijen, supermarkten en clubs. Londen is terughoudend. Slechts veertien gelegenheden mogen 24 uur per dag open blijven. In Birmingham zijn er 63 van zulke vergunningen verstrekt. Veel pubs blijven maar één of een paar uur langer open.

Critici beschuldigen de regering echter van wishful thinking. De bezoekers zullen alleen maar meer gaan drinken en dat zal resulteren in meer verkrachtingen en geweld in huiselijke kring, protesteerde afgelopen zomer een college van 600 rechters. ,,Een zeer groot deel van het huiselijk geweld wordt gepleegd door mensen die hebben gedronken'', constateerde een ervaren rechter.

Toch wordt de wet door veel mensen verwelkomd. ,,Het is prettig. Het geeft ons de keus te drinken wanneer het ons uitkomt'', aldus een man in een pub in Dorset in zuidwest-Engeland, die als een van de zeer weinigen in de nacht van woensdag op donderdag al speciaal openbleef. Het uurtje tussen elf en middernacht overbrugde de pubexploitant met gratis frisdrank en om middernacht ging de bierkraan weer vrolijk open.

Ook een jonge vrouw in een pub in Islington toonde zich gisteravond blij. ,,Het is een verademing. Eindelijk kun je na een theatervoorstelling op je gemak een drankje in een pub nemen.''

Maar een rechter in Swansea in Wales had juist voor vrouwen een wrange waarschuwing in petto. Hij wees woensdag de klacht af van een vrouw, die zei te zijn verkracht. Volgens de vermeende dader had de vrouw er zelf mee ingestemd. De vrouw erkende zich niets van de gebeurtenissen te kunnen herinneren. Instemming is instemming, oordeelde de rechter, ook in dronkenschap.