Reuzenkever duikt weer op in Drenthe

De grootste waterroofkever van Europa, de Brede geelgerande waterroofkever (Dytiscus latissimus), is eind oktober in Drenthe herondekt door student milieukunde Gijs van Dijk (Van Hall Instituut, Leeuwarden). Deze vraatzuchtige kever was in 1967 voor het laatst in Nederland gezien, bij Uffelte, Zuidwest-Drenthe. Experts dachten dat het insect was uitgestorven, maar vermoeden nu dat het nachtdier al die tijd over het hoofd werd gezien. De precieze vindplaats wordt geheim gehouden, om de kever tegen verzamelaars te beschermen.

De Brede geelgerande waterroofkever is het grote familielid van de Geelgerande waterkever en kan een lengte van ruim vier centimeter bereiken. Ondanks diverse intensieve zoektochten werd het vooral 's nachts actieve insect jarenlang nergens in Nederland aangetroffen. Ook in de omringende landen is de kever uiterst zeldzaam met nog enkele vindplaatsen in Duitsland, Denemarken en Polen. De waterkever heeft een noordelijke verspreiding en wordt nog vooral aangetroffen in Zweden en Finland. Voor zover bekend leeft deze kever vooral in grote veenplassen, maar er zijn ook waarnemingen uit visvijvers.

Zowel de larven als volwassen kever leven in het water. De kever paart in de herfst en zet in het voorjaar eitjes af. De larven van de Brede geelgerande waterroofkever hebben spitse, holle kaken waarmee ze hun prooi doorboren om deze vervolgens leeg te zuigen. Ze zijn zeer vraatzuchtig; na een groeiperiode van slechts zes weken zijn ze klaar om te verpoppen. De kever heeft opvallend brede afgeplatte zijranden van het dekschild, waardoor hij pijlsnel kan zwemmen. Vrouwtjes hebben, in tegenstelling tot mannetjes, gegroefde dekschilden. De volwassen kevers kunnen ook vliegen, waardoor zij zich naar nieuwe leefgebieden kunnen verplaatsen.