Grondwet vereist gelijke behandeling

Het Haagse gerechtshof heeft Samir A. vrij uit doen gaan (NRC Handelsblad, 18 november). Ondanks de belastende omstandigheden. Want: gedachtegoed is vrij. En de middelen waarover hij beschikte waren onvoldoende om zijn plannen kracht bij te zetten. Daar gaat de strafrechter niet over. Een logische redenering. Doch mag die onder alle omstandigheden wegen? Er is een precedent: wijlen de heer Janmaat had gezegd naar afschaffing van de multiculturele samenleving te streven. Op zichzelf toch niet zo'n erge uitlating? Hem ontbraken trouwens de middelen om dit te verwezenlijken. Echter, het hof te Arnhem sloeg aan het breien: hem werd een gedachtegoed toegedicht op grond waarvan men hem schuldig verklaarde. En fors strafte. Erkend werd weliswaar dat andere politici vergelijkbare uitlatingen hadden gedaan doch hun werden politiek correcte gedachten toegeschreven. Zo kwam men, via gedachtepolitie tot een veroordeling. De Hoge Raad verwierp de bezwaren. De uitspraak van het hof is nergens gepubliceerd. Tot schade van de rechtsvorming. Schaamde men zich daarvoor? Zodoende kon het hof te Den Haag dit niet weten. Artikel 1 Grondwet vereist in gelijke gevallen gelijke behandeling. Is Samir A. geen vergelijkbaar geval? Is zijn geval wel als politiek correct aan te merken?