In België is de huisarts altijd te bellen

Nederlandse huisartsen verdienen twee keer zo veel als hun Belgische collega`s. Reden: minder patiënten.

Jozef Peeters (61) zou geen ander beroep willen hebben. Hij is al 35 jaar huisarts in het Belgische Turnhout. ,,Solo-huisarts'', zegt hij. Peeters doet alles zelf, de telefoon opnemen, afspraken noteren met patiënten, diagnoses stellen, griepprikken geven, huisbezoeken afleggen én 's avonds erop uit als er een spoedgeval is. ,,Ik ben altijd bereikbaar'', zegt Peeters. Hij is net getrouwd en woont boven zijn praktijk, midden in de stad. ,,Hoeveel uren ik draai? Per week zeker 50 tot 53 uur. De weekenddiensten komen er nog bij'', becijfert hij.

Peeters werkt evenveel uren als een gemiddelde huisarts in Nederland. Toch verdient de Belgische huisarts gemiddeld de helft minder, blijkt uit het rapport Health at a Glance 2005 dat eerder deze maand verscheen en waarin de OESO (Organisatie voor Europese Samenwerking en Ontwikkeling) verschillende zorgstelsels in Europa vergelijkt.

Nederlandse huisartsen verdienen volgens de studie zelfs meer dan hun Europese collega's. Alleen Amerikaanse huisartsen hebben een nog hoger inkomen. De huisarts in Nederland toucheert gemiddeld per jaar 127.000 euro, de Belgische huisarts 58.000 euro. Verbaasd is Peeters niet over de verschillen. ,,De Nederlanders verdienen stukken meer dan wij'', weet Peeters. Waar hem dat in zit? ,,We hebben minder patiënten, dus Belgische artsen moeten harder werken om omzet te maken.''

Een Belgische huisarts heeft gemiddeld 500 patiënten, een Nederlandse huisarts 2.000, blijkt uit cijfers van de OESO over 2005. Cijfers waar Peeters zijn vraagtekens bij plaatst. In zijn gemeente Turnhout (55.000 inwoners) zijn 50 huisartsen actief – één huisarts op 1.100 patiënten. Ook voor Nederland zijn de cijfers anders, stelt het ministerie van Volksgezondheid in Den Haag. Daar gaat men ervan uit dat een huisarts in Nederland gemiddeld 2.350 patiënten onder zijn hoede heeft.

Een belangrijk verschil is dat de Belgische huisarts geen `poortwachter' is. ,,De patiënt is vrij om te kiezen'', zegt Peeters. Heeft iemand pijn aan zijn longen, dan belt hij rechtstreeks met de longspecialist in het ziekenhuis om een afspraak te maken.

De praktijk van Peeters telt duizend patiënten. Hij verdient zo'n 90.000 euro bruto per jaar. Belasting – ,,We hebben de strengste fiscus van Europa'' – en premies moeten er dan nog van af. ,,En ik moet veel geld opzijzetten voor m'n oude dag, want in België bedraagt het pensioen voor zelfstandigen slechts 800 euro per maand.'' [Vervolg HUISARTS BELGIE: pagina 2]

HUISARTS BELGIE

Huisbezoek levert meer op

[Vervolg van pagina 1] Acht keer in de week heeft de Belgische huisarts Peeters een inloopspreekuur, waarop iedereen kan komen. ,,Ik werk zo min mogelijk op afspraak want anders heb ik een secretaresse nodig.'' Dan zou hij nog meer omzet moeten draaien om personeel te kunnen betalen. Daar voelt Peeters niets voor.

Een ander verschil met Nederland is de prijs van een bezoek aan de huisarts. Die is in België lager dan in Nederland. ,,Ik krijg 21 euro voor een raadpleging'', zegt Peeters. Als hij bij zijn patiënten in Turnhout huisbezoek aflegt, kan hij meer vragen: 31 euro per patiënt. En huisbezoeken komen in België veel vaker voor dan in Nederland. De Belgische huisarts legt per week gemiddeld 44 keer een huisbezoek af, de Nederlandse arts slechts 21 keer, blijkt uit een studie naar de praktijk van huisartsen in Europa van Wienke Boerma uit 2003.

Toch ziet het gezicht van de huisarts er in België binnenkort anders uit. De ontwikkeling gaat richting de Nederlandse situatie. ,,De mannelijke solohuisarts verdwijnt'', zegt Peeters. ,,Binnen vijf à tien jaar gaan veel huisartsen zoals ik met pensioen. Daardoor zal een tekort ontstaan. Nu al werkt de meerderheid van huisartsen, veel vrouwen, in een groepspraktijk. Zij kunnen rekenen op meer patiënten en dus ook op meer inkomen.''