GM kan beter surseance aanvragen

Topman Rick Wagoner van het Amerikaanse autoconcern General Motors (GM) gaat niet ver genoeg met zijn saneringen. In juni had hij al gezinspeeld op plannen om 25.000 arbeidsplaatsen te schrappen en 6 miljard dollar (5,1 miljard euro) te bezuinigen, en beleggers hadden al ingecalculeerd dat er ook fabrieken zouden worden gesloten. Deze week voegde hij er nog eens 5.000 arbeidsplaatsen en 1 miljard dollar aan kostenbesparingen aan toe.

De aandeelhouders waren niet onder de indruk van de nieuwe maatregel. Het aantal banen dat extra verdwijnt, hoe pijnlijk ook voor de betrokkenen, volstaat niet om GM er weer bovenop te helpen. Het aantal komt volgens Deutsche Bank ruwweg overeen met het natuurlijk verloop op jaarbasis.

De autodivisie van General Motors verliest in rap tempo marktaandeel en 2 miljard dollar per kwartaal. Vóór de bekendmaking zou het concern er dit jaar bijna 7 miljard dollar doorheen draaien, en volgend jaar bijna 4 miljard. De bezuinigingen kunnen die bedragen omlaag brengen, hoewel nog niet duidelijk is hoe hoog de saneringskosten zullen zijn.

Dit kan betekenen dat General Motors niet onmiddellijk in liquiditeitsproblemen komt. Maar de kostenbesparingen brengen geen verandering in de solvabiliteitsproblemen op de langere termijn. General Motors zou wel eens kunnen worden aangeslagen voor zo'n 12 miljard dollar aan eerder gedane toezeggingen op het gebied van pensioenen en ziektekosten aan zijn vroegere dochter Delphi, de fabrikant van auto-onderdelen die nu in surseance verkeert.

Het eigen pensioenplan van General Motors kent een gat van 16 miljard dollar, als het midden wordt gehouden tussen wat het concern zelf denkt en wat het pensioenfonds ervan vindt. Bovenstaande twee bedragen bij elkaar opgeteld gaat de boekwaarde van 22 miljard dollar die General Motors in september meldde, in rook op.

Deze problemen moeten worden opgelost, en niet mondjesmaat, maar in één keer. General Motors heeft tot nu toe om beurten onderhandeld met de diverse belanghebbenden – de obligatiehouders, de aandeelhouders en de vakbonden.

Het zou beter zijn om uitstel van betaling aan te vragen, zodat alle betrokkenen samen aan tafel kunnen gaan zitten om te redden wat er te redden valt.

Onder redactie van Hugo Dixon. Voor meer commentaar: zie www.breakingviews.com. Vertaling Menno Grootveld.