Keuze voor techniek iets anders dan chocoladevla

Ook deze keer slaat bij de berichtgeving over het mislukte studiehuis mij de schrik om het hart. Misschien was er niet genoeg ruimte om oorzaak en gevolg diepgaander te schetsen, maar de overblijvende indruk is dat geschiktheid voor hbo of universiteit alleen maar een kwestie van kennis is die in ongeveer twee jaar kan worden ingevuld.

Hoe komt men toch tot die opvatting? Denkt men echt dat de basis voor een professional in twee jaar gelegd kan worden?

Was het achteraf gezien beter geweest als Mozart op zijn 15de jaar begonnen was met de eerste muzieklessen? Kan je de juiste basis leggen voor profvoetballer als je begint op je vijftiende met een zelfbedacht trainingsprogramma dat je onder eigen verantwoordelijkheid uitvoert? Waarom toch steeds de suggestie dat je kan kiezen voor techniek of iets anders zoals je kiest tussen chocoladevla en yoghurt?