Geitenneuker in het Arabisch

Het is provocerend, een moslim die gehuld in een niqaab een biertje drinkt. Ook provocerend is het hardhandig ontkleden van een moslim (,,geintje!'') om te zien hoe zijn besneden geslacht eruit ziet. Om nog maar te zwijgen van de Arabisch aandoende letters die aan het einde over de lichamen van de spelers glijden, een directe verwijzing naar de film Submission van Theo van Gogh en Ayaan Hirsi Ali.

De voorstelling Extase van Suver Nuver gaat over de relatie tussen moslims en westerlingen, en speelt met de gevoeligheden en grenzen die deze omgeven. De van oorsprong Syrisch-Duitse regisseur Ola Mafaalani houdt ervan het publiek op scherp te zetten. Suver Nuver, een driekoppig gezelschap getrokken uit de Friese klei, koos haar met opzet, net zoals het met opzet koos voor de Marokkaanse gastspelers Walid Benmbarek, Kalthoum Mazid en Sabri Saad el Hamus. Allemaal zijn het volgens de groep ,,vertegenwoordigers van de Arabische cultuur''. Extase onderzoekt de verschillen van die cultuur met de Nederlandse gebruiken.

Extase lijkt op een vage en grillige film met verschillende, losstaande levensverhalen. Sommige stukken zijn in slow motion, andere worden fast forward gespeeld. In een vertraagd fragment houden alle acteurs een foto met een echtpaar erop voor hun buik. Dat zijn waarschijnlijk de ouders waarover ze net gepraat hebben, hoewel halverwege acteurs Saabri Saad el Hamus en Peer van den Berg met elkaar van foto wisselen. Is dat om de inwisselbaarheid van hun levens aan te geven? Er volgt geen uitleg, de film wordt doorgespoeld en de groep neemt plaats aan een rijkelijk gevulde tafel, waar jeugdherinneringen worden opgehaald en nieuwsgierige vragen worden gesteld.

Dette Glashouwer legt haar christelijke verleden op tafel, met alle geboden en schuldgevoelens die het haar heeft opgeleverd. Saabri Saad el Hamus, van de gastspelers verreweg de beste, vertelt over de vrouwenbesnijdenis die hij als kind, onschuldig buitenspelend, meemaakte en maar half begreep: ,,Er kwam een man met zo'n koffer en een assistent de straat inlopen; de tandarts, dacht ik.'' De zaal mag in het Arabisch `geitenneukers' zeggen. Glashouwer ontpopt zich door al haar jeugdfrustraties tot zelfmoordterroriste en blaast iedereen op.

Zo meandert Extase tussen wrede momenten, een paar mooie vondsten en keuvelgesprekken. Voortdurend strooit Suver Nuver zout in alle sneetjes en verwondingen die de samenleving de laatste tijd heeft opgelopen. Voor de toeschouwer is het interessant om te merken dat het verhaal over de luidruchtige geloofsafval van een christenmeisje een stuk minder schokkend voelt dan de islamitische steken. Maar dat maakt Extase nog geen geslaagd stuk. Het is rommelig van opbouw met onbegrijpelijke intermezzi en het blijft teveel draaien om oppervlakkige statements.

Voorstelling: Extase door Suver Nuver. Regie: Ola Mafaalani. Gezien: 18/11 Toneelschuur, Haarlem. Tournee t/m 11/2. Inl. 020-6277555 of www.suvernuver.nl